gecəsi idi. Kainatın Əfəndisi (sallallahu aleyhi va səlləm), Allahın əmr və iradəsi dairəsində hərəkət edən Aya şəhadət barmağıyla işarə etdi. Bu işarət-i Nebevî kafi gəldi və ay ikiyə ayrıldı. Belə ki yarısı müşriklərin istədikləri kimi Əbu Kubeys Dağı üzərində, digər yarısı isə Kuaykıan Dağı üstündə iki parça halında göründü.

Rəsûl-i Kibriya Əfəndimiz (sallallahu aleyhi va səlləm), orada olan xalqa,

"Şahid olunu! Şahid olunu! "1 deyə səsləndi.

Bu açıq-aşkar möcüzə qarşısında da müşriklər, inad və inkarlarından imtina etmədilər. Üstəlik,

"Bu da Əbu Kebşenin oğulunun bir sehridir"2 deyərək əsassız bir te'vilde (şərhdə) olaraq öz özlərini aldatma və təsəlli etmə yoluna sapdılar. Gözləri qarşısında cərəyan edən hadisəni əlbəttə inkar edə bilməzdilər. İnkar edə bilmədikləri üçün də, çıxar yol olaraq "sehrdir" demək məcburiyyətində qalırdılar!

Ətrafdan Gələnlərin Eyni Hadisəni Xəbər vermələri

Sırf Rəsulu Əkrəm Əfəndimizin (sallallahu aleyhi va səlləm) sözünü təsdiq etməmək üçün bu açıq-aşkar möcüzəyə "sehrdir" deyən müşriklər, aralarında belə danışmaqdan da özlərini saxlaya bilmədilər:


"Əgər Muhamməd cadu etdi isə, bu cadusu bütün yer üzünü örtəcək deyil ki! Ətrafdan gələcək olan yolçulardan soruşaq, baxaq onlar da gördüklərimizi görmüşlərmi? "3

Ətrafdan gələn yolçulardan soruşdular.Onlar da eynisini gördüklərini etiraf etdilər. Bütün bunlara baxmayaraq, ruhən və qəlbən pozulmuş, şirklə könüllərini çirklətmiş müşriklər, "iman edərik" vədində olduqları halda inanmadılar, əbədî səâdətin qaynağına qaçmadılar. Üstəlik arxasından da belə dedilər:


" Əbu Talibin yetiminin sehri səmaya da təsir etdi! "4

Müşriklərin, Peyğəmbər Əfəndimizin (sallallahu aleyhi va səlləm) bu parlaq möcüzəsini inkar etmələri üzərinə, Cənab-ı Haqq, endirdiyi âyət-i kərimələrdə hadisənin baş verdiyini bildirib, onlarınsa imansızlıqda, yalanda inad edib dayandıqlarını bəyan etdi:


"Qiyamət yaxınlaşdı,