Bismilləhir Rahmənir Rahim.

Bir gün İblis (Şeytan) mənə vəsvəsə verdi:
-Ey Şahin! Sənki ALLAHA bu qədər ibadət edirsən?! Bunun mənası nədir?
Öz xəyalımda mənəvi olaraq cavab verdim:
-Məni yaradanın hökmü belədir!
Şeytan:
-Sən hər dəfə ibadət eləyərkən ALLAHDAN bağışlanmaq, Axirət səadəti olan Cənnəti diləyirsən! Xatırla o zamanı ki, ALLAHIN Peyğəmbərləri belə bir anlıq qəflətə düşərkən, mən onlara hücum edib, vəsvəsə verirdim və onların ALLAHDAN başqasından kömək istəməsini deyirdim. Onların da bir neçəsi artıq mənim istədiyimi edərək ALLAH qarşısında böyük günah eləyirdilər! Sonra onlar etdikləri cahilcə əmələ görə ALLAHDAN yalvararaq, qan ağlayaraq bağışlanmaq diləyirdilər. Sənki onlar qədər deyilsən! Səninki məqamın onların məqamı qədər deyil! Onlar ALLAHIN Rəhmət Peyğəmbərləri idi, sən isə bir qulsan, aciz bir qul! O Peyğəmbərlər ALLAHA dua və ibadət edərkən, ALLAHIN Qüdrətindən və Qəzəbindən qorxub ağlayardılar! Sən isə heç dua və ibadət edərkən ağlamağı da bacarmırsan! Sən heç o Peyğəmbərlər qədər dualarında və ibadətlərində səmimi də ola bilmirsən! Yoxsa bütün bunları eləməkdə aciz ola-ola, Cənnətəmi girmək istəyirsən?!
Mən:
-Doğrudur mən O Həzrəti Peyğəmbərlər (aleyhisSallam) qədər ibadətlərimdə yetərincə ciddi və səmimi ola bilmirəm, ancaq ALLAHÜ TƏALA hər bir kəsin halından xəbərdardır və qəlbimizdə olanları, gizlində və aşikarda saxladıqlarımızı biləndir! ALLAHÜ TƏALA heç bir qulunu qulun gücü çatmayacağı qədər ağır yüklə yükləməz! Bəli! Dediyin kimi! Mən bir qulam! Aciz bir qul! O qədər aciz ki, RƏHMAN məni bir an belə qəflətdə qoysa sağ ikən Cəhənnəmə düşərəm! Yaşayarkən, diri ölülərdən olaram! O, mənim Sahibimdir! O, məni Xəlq edəndir! O, məni qoxumuş bir palçıqdan Xəlq etdi! O, mənim Xaliqimdir! O, mənim Ağamdır! Mən necə məni heç nədən Xəlq edən, ölü ikən dirildən Xaliqimin hökmünə tabe olmayım? Necə onun hüzurunda baş əyməyim? Necə onu ən gözəl sözlər ilə tərifləməyim? Necə ola bilər ki, bu aciz qul, onu yaradan Xaliqinə