Həyat Başlarsa..

4 bölüm

Yatağımdan belimdə və qolumda ağrılarla qalxmışdım. Dünən axşam məni tutanlar, çox möhkəm tutmuş olmalı idilər. Haqsız da deyillər. Mən əsəbləşəndə sakitləşdirmək böyük güc tələb edir. Normala döndüyümda, danışan, gülən və çox şirin bir qız olurdum. Bu gün müikal qrupunun məşqi olduğuu xatırlayanda yerimdən qalxdım. Tez gedib salonu hazırlamalı və Turxanı məşqə gətirə bilərəmmi onu düşünməliydim. Bunun üçün Altaydan kömək istəmək kii bir planım var idi. Bu gün short və qolları güpür olan bir t-shirt geyinmişdim. Sport çantama məşqdə geyinəcəklərimi qoymuşdum. Çanyamı və sandallarımı götürüb çıxacaqdım ki, bir müddət əvvəl aldığım və heç taxmadığım, bijuteriyalarım yadıma düşdü. Makyaj qutumu götürüb içindən kiçik daşlı sırğalarımı və uzun qəhvəyi boyunbağımı götürdüm. Aşağı endiyimdə, bu gün hamıda bir həyəcan var idi. Atam bu günkü iclas üçün qalustuku bağlamağa çalışarkən, anam və nənəm süfrəni hazırlayırdı. Çantamı bir qırağa qoyub atamın önünə keçdim
- Burax mən düzəldərəm ata- atam fikrimcə uzun müddətdi boğuşduğu qalustuğu buraxdı. qısa müddətdə işimi bitirmişdim. Əgər hər şeydə bacarıqlı amma qalustuq bağlamaqda bacarıqsız olan bir atanız varsa tez bir zamanda bunu öyrənirsiz. Nənəmin və atamın bir birinə söz atması ilə keçən bir səhər yeməyindən sonra anamı və nənəmi öpüb atamla qapıya gəldim.
- Gəl səni aparım- başımı sağa sola çevirib
- Lazım deyil. Aytən gələcək indi.- atam razılıq verdikdın sonra, əni qucaqladı və qulağıma
- Ehtiyatlı ol- dedi. Atam getdikdən sonra telefonumu götürüb Aytənə mesaj atdım
-Sizi gözləyirəm- cavab gəldi
- Mən bu gün gec gedəcəm. Amma Laranı anası aparacaq istəyirsən de səni də aparsınlar.- Lara və Alsu xalayla getmək? Allah onu Əfsunun başına versin və o maşından sağ çıxmasın.
- Lazım deyil. Özüm gedərəm
- Oldu canəm. Bay bay. Məktəbdə görüşərik ))- bu vaxt atamla getməyi seçərdim. İki seçimim vardı. Ya avtobusa minib can çəkişəcəkdim, ya da məktəbə qədər yeriyib ayaqlarıma əzab