u dəfədə elə elədi.

-Sənlə paralel Akşin oxuyub?Anamın bu sualından duruxdum.

-nə Akşını,Akşin kimdi?

-oxuyub ya yox?Mənim yadımda səhv qalmayıbsa o Mətanətin sinfində oxuyurdu,arıq,uzun oğlan idi,gözləridə ala.Müəllimə qızı olduğumdan məktəbdə əksəriyyət məni tanısa da mən ancaq öz sinif yoldaşlarımı tanıyırdım.Digər tərəfdən,altı il idi məktəbi bitirmişdim.Buna görədə xatırlaya bilmədim Akşını.

-ana bilmirəm,xatırlaya bilmədim.Nolub ki,Akşınə?

-anası bu gün sənə elçı gəlmişdi.

-nə,üzünü belə xatırlamadığım oğlan özünü mənə tanıtmaq əvəzinə anasını tanıtmaq fikrinə düşüb?İstəmirəm yox de yola sal getsin,-deyib mətbəxə keçdim.Düzdü mən belə desəmdə anamın mənlə razı olmadığı gözlərindən görünürdü.İki gün sonra Akşin yoluma çıxdı.Onu görən kimi xatırladım.O vaxt bir qız mənə sevgi məktubu gətirmişdi,məktubu oxuyub cırmışdım,çünki o zamanlar həyatımda Samir var idi.Bir neçə dəfə Akşin mənim arxamca gəlsədə ona söz göndərmişdim ki,istədiyim var.İndi yenidən Akşin illər sonra qarşımda idi.Görünür o Samirdən ayrıldığımı eşıtmışdi.Akşin yaraşıqlı oğlan deyildi,ancaq idmançı bədən quruluşu var idi.Elə özüdə uzun illər idmanla məşğul olmuşdu.İki –üç gün o heç nə demədən gəlib getdi.Nəhayət bir gün danışmağa qərar verdi.
Akşinin o günkü danışığı məndə onun haqqında müsbət fikirlər yaratdı.O bir neçə dəfə belə gəlib getdi.Akşinin anası isə elə bir dəfə gələn idi,daha nə axtarıb edirdi.Yaşadığımız yer elə bir yer idiki biz daha çox telefonla əlaqə saxlayırdıq.Qərara gəldik ki,müəyyən bir zaman bir-birimizi tanıyaq.Ancaq tanımaq adlandırdığımız bu mərhələ demək olar ki,təkcə davalardan ibarət olurdu.O mənə görə çox köhnə fikirli idi,hər şeyə qarışaq,çox vaxtda kobudlardı məni.Lakin bütün bunlara baxmayaraq,onda qəribə şeytan tükü var idi,məni özünə çəkirdi.Neçə dəfə olmuşdu ki,qərar vermişdim ki,ayrılacağımı deyəcəm və ayrılacam,ancaq o elə bir söz deyirdiki mən heç fikrimdəkini demədən o fikirdən danışırdım.Onunla mənə xoş idi,hər nə qədərdə çox