y sesiyam başlamışdı.Bir gün Xəyalənin anası ilə danışığını istəmədən eşıtdım.O ağlayırdı.Əlinin toydan sonra bir dəfədə olsun ona yaxın olmadığını,özü yaxınlaşmaq istədikdə isə rədd edildiyini deyirdi.Yenicə ailə qurmuş bir gəlin üçün necədə ağır idi istənilməmək.Bu haqda Xəyalə ilə danışa bilməzdim.Zərifəylə isə aram açıd deyildi,digər tərəfdən Zərifənin xasiyyətini bilirdim,bilirdim ki,yenə elə bir bəhanə tapıb Xəyaləni günahkar çıxaracaq.Ona görə hər şeyi açıb anama dedim.Anam da pis oldu.Bu elə bir şey idiki,Əlinin uşaq vaxtı elədiyi yaramazlıqlara bənzəməzdi,axı qulağından tutub deyə bilməzdiki arvadınla yaxınlıq elə?Nəzərə alsaq ki,onlar dörd ay idi evlənmişdilər və hələdə nigahları yox idi,şübhələnməyə əsas var idi.Atamda anamda neçə dəfə Əliyə nigah kəsdirmələri üçün təkid etsələrdə Əli hər dəfəsində bir bəhanə tapıb “başqa vaxt edərik qaçmır ki” deyirdi.İyul ayı idi.Bəkir dayım oğluna toy edirdi.Toya hamımız getmişdik təbiki.Ancaq anam nə qədər etsədə Əli Xəyalənin yanında oturmadı.Xəyalənin halına artıq içdən içdən hər birimiz pis olurduq,bütün toyu fikirli dolaşdı.Heç biz bəy və gəlinlə şəkil çəkdirməyə gedəndə də o gəlmək istəmədiyini dedi.Gecələr ara-sıra onların otağından yüksək səslə danışdıqlarını eşıdırdım,hətta davada edirdilər.Bir gün dərsdən evə gələndə evdə təkcə Əli ilə Xəyalə idi.Yenədə dalaşırdılar.Xoş olmasada ayağımı saxlayıb,qulaq asmağa başladım.
-məni toyla düyünlə alırdın ki,indi nigah belə kəsdirməyəsən?
-səni mən almamışam,anam alıb.Yeddi ay nişanlı olduq,gəlmədim getmədim,axtarmadım ki,bəlkə özün anlayasan,ancaq özünüzü bilməməzliyə vurdunuz.Əlinin bu sözü Xəyaləyə çox pis təsir etmişdi.Kim istərdiki belə bir söz eşitsin,hansı qız arzu edərdiki,əri ona belə bir söz
desin.Əli qapını çırpıb evdən çıxdı.Xəyalə isə yerə çöküb ağlayırdı.Çantamı yere atıb onu yerdən qaldırdım.O məni qucaqlayıb,ağlamağa başladı.
-İnci heç vaxt səni sevməyən biri ilə ailə qurma,özünü bədbəxt etmə heç vax.
-ağlama nolar,hər şey yaxşı olacaq,o duz