bir müddət düşünmək üçün
Məndən uzaqlaşmışdı. Mən də onu çox sıxmaq, tələsdirmək istəmirdim.Amma o da tərəddüd içində qalmışdı. Bir tərəfdən təhsilini, gələcəyini, mənə olan hisslərinə əmin olub-olmadığını düşünür , bir tərəfdən isə sanki mənə qarşı istəyinin olduğunu anlayırdı. Mən onun üçün hər şey etməyə hazır idim, təhsilini də ala biləcəkdi, istədiyi həmin an onun olacaqdı.Amma onu xoşbəxt etməyi düşünərkən onu bədbəxt edəcəyimi heç ağlıma gətirməzdim. Nəhayət ondan istədiyim cavabı ala bilmişdim.Məni zamanla sevəcəyinə əmin idim. Və elə də olmuşdu. Ilk dəfə onunla görüşəndə binalarının həyətində yağışda onu gözləmişdim.Məni çox intizarda qoymayıb yanıma gəlmişdi.Bir az sonra islanmış saçları və bədəninə yapışan paltarı mənim ağlımı əlimdən almışdı. Onu istəyirdim. Gözlərim dodaqlarında kilitlənib qalmışdı.Və öz hisslərimə qalib gələ bilməyib onu ilk dəfə dadmışdım.Dodaqlarına toxunanda sanki ilk dəfə birini öpürdüm. Büütün bədənimdən cərəyan keçmişdi . Qarşılıq verə bilməməsi məni daha da ona çəkirdi. O artıq mənim gözümdə qız uşağı yox ehtirasımı bölüşə biləcəykm bir qadın idi sanki.Lakin tez bu düşüncələrdən ayrılıb ondan aralaşdım.Bir anlıq bayaqdan bərk-bərk yumduğu gözlərini açıb təəccüblə baxdıqdan sonra mənə əsəbiləşib yumruq atmağa cəhd edirdi. Əlləri o qədər zərif idi ki, hər toxunuşunda qəribə hisslər keçirirdim. Artıq daha əmin idim hisslərimə.Mənə Ruf lazım idi.Onun xəyalı ilə deyil , realı ilə yaşamaq istəyirdim . Onu başqasına vermək niyyətim yox idi. Düşünmüşdüm ailəm də bu Qərarımı dəstəkləyər.. Amma..
-Rufanə? Heç vaxt! Bir də onun adını eşitməyim.
Atamın bağırtısı evi bürümüşdü. Rufla münasibətimizin adını qoymağın vaxtı gəldiyini düşünüb evdəkilərə vəziyyəti açıqlamışdım. Rəna və həyat yoldaşı Cahid bunu xoş xəbər kimi qarşılamış, atamla anamın üz ifadəsi bir anda dəyişmiş , məndən yaşca böyük olan qardaşım Samir isə reaksiyasız idi.Həmçinin onun həyat yoldaşı da. Atam öz monoloquna davam edirdi.
-Sən Aytənlə evlənəcəksən! Məni