xəbərin yoxdur.Dəli aşiq roluna girmə.Otur, sakit beyinlə düşün.Haqq qazandıracaqsan mənə.Indi isə gedirəm.
Bir an sanki boşluq yarandı.Samirin sözləri beynimdə dövr edirdi. Haqlı idi. Mən indi Rufu istəsəm də, gələcəkdə onu nə dərəcə xoşbəxt edəcəyimi bilmirdim. Biz mümkünsüz idik.Onun həyatı irəlidədir.Məndən daha yaxşısına layiqdir. Düşüncələr beynimi didib dağıdırdı. Və 1 həftə gəlib keçmişdi.Bu müddət ərzində Rufdan bacardığım qədər uzaq olurdum.Ona soyuq davranırdım. Nəhayət qərarımı vermişdim.Bilirdim , mələyimin canı çox inciləcək.Amma İkimiz üçün də ən doğru yol bu idi.Mən onun həyatına girməklə çox böyük səhv etmişdim. Indi isə bu səhvimi düzəltməyin vaxtı idi. Parkda onunla bəlkə də son dəfə görüşəcəkdik. Özümü soyuqqanlı göstərmək üçün son dərəcə sıxıb durmuşdum.Hələ onun qəlbini qıracaq, xəyallarını məhv edəcək cümlələri söylədikdə üz ifadəsindən necə məhv olduğunu hiss etmişdim.O mənə nifrət etməli idi. Bu görüş Bir az da uzansa idi , bütün planı məhv edəcəkdim.Odur ki onu ordaca atıb vecsiz şəkildə oradan uzaqlaşdım.Qəlbimdə isə tufanlar qopurdu.Ondan ayrı qalmağı necə bacaracaqdım mən? Bilmirdim. Və o qəza.Indi isə ötənlər hamısı beynimdə canlanmışdı.Xəstəxanada onun solmuş halını görəndə özümü günahlandırırdım.
2 ay keçmişdi..Bu müddət ərzində Rufdan uzaq qala bilmək üçün çox səy göstərmişdim.Xəstəxanada ona etdiyim etirafı eşitmiş və bəlkə də yenidən başlayar deyə ümid etmişdi.Amma mən ona nə mesaj yazır, nə də zəng edirdim.Amma sonda yenə özümlə bacarmamışdım. Onu görüşə çağırmışdım. Həmişəki kimi gözəl idi.Öz hisslərimlə bacara bilməyib onu öpmüşdüm, amma bir an sərhədi keçdiyimi anlayıb ondan uzaqlaşdım. Olmaz.Ona toxuna bilməzdim daha. Yenə çətin də olsa acılayıb, qəlbini qırıb üzümü dönüb getdim. Incitmişdim onu . Özümü xatırladaraq incitmişdim. Həmin gecəni bar və səhəri yanımda üzü üstə yatan şokolad rəngli saçı olan qızla açmışdım. Gözlərimi açıb ətrafa baxdım.Çox içmişdim gecə. Başım ağrayırdı. Üzümü dönüb yanımdakı qıza diqqət