Qisas Meleyi

13-cü bölüm .
1 il sonra .Hava limanı...
İnsan toplusunun içinde iki cüt göz bir-birini axtarırdı.Vaxt çox az, deyilecek , yarım qalan sözler ise çox idi.Son bir defe etrafa nezer yetirdikden sonra axtardığı simanı görmeyib ümidsiz şekilde üzünü dönüb ireliye addımlamaq isteyirdi ki, adını eşidib ayaq saxladı.
-Rufa, Rufa!
Beli, bu Ramin idi.Hava limanında Rufanı tapa bilmeyince qışqıraraq onu sesledi.Onlar bir-birine doğru addımlayıb üz-üze dayandılar..

**** ****
Ramin...
-Ruf, oyan aç gözlerini. Bax, men geldim.Bu gün seni çox inciden , hem de dünyalar qeder seven men.Yalvarıram, bele soyuq olma.Reaksiya ver sözlerime.Men seni sevirem , Ruf.Başqası heç vaxt ola bilmez.Amma biz ayrılmalıyıq.Mecburuq , ne olar meni başa düş.Alınmayacaq. Sen menle çox incileceksen.Qıya bilmerem sene. Bağışla meni. Seni incitdiyim ve incideceyim günler üçün bağışla.
Rufun gözleri yavaş-yavaş açılmağa başladı. O elimi sıxırdı.Şükürler olsun, özüne gelmişdi. Amma burada daha çox qala bilmezdim.Geldiyim kimi sessizce xestexananı terk eledim. Rufun qeza keçirdiyini eşidende deliye dönmüşdüm.Yanına getmek üçün gece yarısını gözleyirdim.Heç kimi şübhelendirmeden onu görmeli idim. Ona nese olsa heyatım başıma çökerdi. Onu incitdiyim üçün özümü lenetleyirdim...
Gece saaat 4-ün yarısı.Maşını sahile sürüb piyada qayalıqlar terefe düşdüm. Qayalığın üzerinde oturub denizi seyr etmeye başladım.Yene gözümün önüne Ruf gelirdi.Gülüşü, baxışı, sözleri, şıltaqlıqları gözümün önüne geldikce Deli olurdum.Bu balaca qız meni yeniyetme aşiqe çevirmişdi. Hele de iller sonra onu ilk gördüyüm gün ağlımdadır.
Adi ve besit günlerden biri. Yeni menzilimize köçmüşdük. Bacımgille qonşu idik artıq.Dayımın da bu yaxınlıqlarda yaşadığını bilirdim. Dayımla elaqe saxlasam da ailesi ile 7-8 il olar görüşmürdüm. Rufu en son uşaq olanda görmüşdüm.Sarışın, balaca , şirin bir qız idi. Böyümüş olardı indi.Özünü görmesem de, eşitdiyime göre gözel bir qız olmuşdu.Amma men buna ehemiyyet

[1] 2 3 ... 8 >>