etme. Onların ailesi de bu izdivacı çoxdan gözleyir. Rüfane ise uşaqdır ! Onu ağlından çıxart! Sizde alınmaz..Unudacaqsan! Mecbursan!
Ve uzun geden mübahiseden sonra nöqte qoyulmuşdu.Ayten bibim qızı idi . Evde neçe defe onun adını çekseler de men razı olmamışdım.Rufdan da evvel.Menim o qıza qarşı heç bir hissim yox idi.Özünü göze soxmaqdan başqa heç ne qazanmır. Hetta nifret edirdim ona. Kim olur olsun, o olmasın deyib söhbeti bağlayırdım hemişe. Bu defe ferqli situasiya var idi.Heyatımda Ruf vardı. Men onu isteyirdim.Axı niye atam Ruf olmaz dedi? Mence buna sebeb sadece Aytenin varlığı deyildi. Atam Rufla hemişe soyuqqanlı olub. Bunu hiss etmişdim bir neçe defe.Meni atamın yox anamın narazılığı teeccüblendirdi.Ruf onun qardaşı qızı idi. Niye de alınmasın ki?
Evdeki ses-küye, mübahiseye tab getirmeyib qapını çırparaq özümü çöle atdım.Niye? Axı niye Ruf menim üçün her terefden el çatmaz idi? Özümü bara atıb içki sifariş verdim. Rufun zenglerini, mesajlarını açmağa üzüm yox idi. Özümü itirenedek içdim. Sonra İse..
Samirle qayalıqların üzerinde oturub küleyin tesirinden dalğalanan denizi seyr edirdik. O da görünür esebi idi.Bir az sonra söze başladı..
-Ramin..Rufu unut.
-Niye ?! Axı niye hee?!Cavab ver! Men onu sevirem .Unutmaq nedir?!
Ayağa qalxıb qayalıqların üzerinde yüksek tonla sözlerimi söyleyib sualdolu nezerlerimi Samire dikdim.
Ayağa qalxıb nezerlerini üzerimde cemledi.
-Mene evdekilerin qerarının tesir etdiyini düşünürsense yanılırsan.
-Bes nece?
-Yaxşı düşün , Ramin.Sen onu sadece incideceksen. Eger onu sevirsense, ayrıl ondan.Qoy xoşbext olsun!
-Men..Onu sevirem.
-Sevmek yetmir, qardaş! Sevmek yetmir! Onun heyatı hele irelidedir.Sense öz isteklerin, öz qanunların üçün yaşayan insansan! Içki , qadınlar-bunlar senin hobbindir.Rufa olan hisslerin ise sadece hevesdir! Başa düşürsen ? Heves! Sen onu xoşbext etmek yox , elde etmek isteyirsen sadece .Eqoistliyini ruhundan çıxarmayanadek Sen seve bilmeyeceksen , Ramin.Senin o duyğudan xeberin

<< 1 ... 3 4 [5] 6 7 8 >>