varmışdım... Şefeq meni bitirmişdi... Onunla mübarize aparmaqdan yemek yemeyi de unutmuşdum... Bedenimi süzüb ağlayaraq paltarları üzerime keçirmişdim... Cins şalvarla yun üstlüyü geyinib darağı elime alaraq yona- yona saçlarımı daramışdım... Saçlarımı yaş formada yuxarıdan toplayıb papağı başıma keçirmişdim... Gödekçemi geyinib çantamı elime alaraq otaqdan çıxmışdım... Her şey çantamda idi... Dünen gece telefonumu bele çıxarmamışdım... Gözümden axan yaşın ferqine varıb çantamı açaraq salfet çıxarmışdım... Üzümü qurudub burnumu silmişdim...
- Sene vaxtında deyende ki, oğlumdan uzaq dur, sözümü dinlemedim... Bele ağlayarsan indi... - Aygün xalanın sözlerini duyub başımı çevirdikde onun lağ edercesine güldüyünü görmüşdüm...
- Bundan sonra oğlunuz meni maraqlandırmır!!! Şefeqe de xeber verersiz, birge bayram edersiz... - sesim xırıldadığından udqunub gücle sözlerimi deye bilmişdim... Gücüm yox idi burada qalıb kimese söz çatdırmağa... Pillelere üz tutub qaçaraq aşağı enmişdim... Qapının önündeki şkafdan çekmelerimi çıxarıb ayağıma geyinerek çantamı qoluma keçirmişdim... Qapını açıb arxamı dönerek son defe eve nezer salıb çöle çıxmışdım... Qapını çırpıb süretli addımlarla heyetden çıxıb insan axınına qarışmışdım... Üreyimden nelerse qopub düşmüşdü... Xatirelere dalıb yolun kenarı ile addımlamağa davam etmişdim... Bu gün Aminle evliliyimizin 58-ci günü tamam olurdu... Düz, 58 gün... Bizim birge keçirdiyimiz aile heyatımız bundan ibaret idi... O qeder acılı- şirinli saatlar keçirmişdim ki Aminle... Onun isti nevazişini, xoş sözlerini, gülüşünü, qısqandığı anları yadıma salıb ağlayaraq yoluma davam edirdim... Heç özüm bilmirdim ki, hara gedirem... Sadece, bu anda özümden, hisslerimden qaçmağa ehtiyacım vardı... Ayağımın altında xışıldayan qarın üzerine iz salaraq göyden yağan qar deneciklerinin buza dönderdiyi yanaqlarımı isti göz yaşlarımla isidirdim... Havanın soyuq olması bele mene teesir etmirdi... Qelbimde yaranan kesikden qaynayıb axan qan bütün bedenimi

<< 1 2 [3] 4 5 ... 7 >>