isitmeye bes edirdi... Gözümden axan damlalar çeneme yığılıb qarın üzerine düşürdü... Bir defe çıxdığım eve bir daha geri döne bilmezdim... Bunu bağışlaya bilmezdim... Olanlardan keçe bilmezdim... Bir kelime deyilen sözü uda bilmezdim... Bacarmazdım... Şefeq... Ele demişdi... Meni Şefeqe benzediyime göre yanında istemişdi... Yoxsa, meni sevdiyinden deyilmiş... Hele de Şefeqi sevir... Men sevilmeye layiq deyilem... Heç zaman kimse meni sevmedi... Sevilmek, istenmek menim alnıma yazılmayıbmış... Bir kişi terefinden temennasız, şertsiz sevilmek menim taleyimde yoxmuş... Şefeq doğru deyirmiş... Esas finalda qalib olmaqmış... Men bu oyunda her zaman uduzan teref olmuşam... Ne vaxt qalib olmuşam ki heyatda? Heç vaxt... Men her zaman meğlubiyyetle üzleşmişem... Düz deyirdi... Şefeq de düz deyirdi, Aygün xala da düz deyirdi... Gerek önceden Aminden uzaq duraydım... Özü demişdi... Şefeqe benzediyimi demişdi... Bunu bile- bile özümü oda atdım... İndiyse yandıqca- yanırdım... Olanları düşündükce bu böyüklükde küçeler mene dar gelirdi... Üreyim sıxılırdı... Gözüm yoldakı afişanın üzerindeki tarixe sataşdıqda beynim Aminle yaşadığımız xoş güne qayıtmışdı... Yeni ili birge qeyd etmişdik... Hemin günü mene neçe bele yeni illeri birge qarşılayacağımızı demişdi... Amma bu gün hemin zamandan çox keçmemişdi... Fevralın üçü idi... Biz artıq ayrılmışdıq... Bunun geri dönüşü olmayacaqdı... Bilmediyim yollarla irelileyib derinden nefes dererek hıçqırıb göz yaşımı silirdim... Hara getdiyimi nece getdiyimi bilmirdim... Maşının siqnalına başımı dönderib bir addımlığımda saxlayan qara maşını görmüşdüm... Keyiyib qalmışdım... Ne baş verdiyi mene çatmırdı...(Sabina Nur)
- Xanım, yaxşısız? - sürücü arxadan siqnal veren maşınlara fikir vermeden düşüb gelib qarşımda dayanmışdı...
- Yaxşısız? - hardasa Amin yaşda olan qaraşın oğlanın sualını duysam da, cavab vermeye gücüm qalmamışdı...
- Xanım... Eşidirsiz meni? Özünüzü nece hiss edirsiz?
- Yaxşıyam... - oğlan Rus dilinde danışsa da, men

<< 1 2 3 [4] 5 6 7 >>