doğma dilimizde cavab vermişdim...
- Yaxşı görünmürsüz... Gelin, sizi gedeceyiniz yere kimi aparım... - oğlan da bizim dilde danışmağa başlamışdı...
- Yox... - sözümü deyib arxamı oğlana çevirmişdim... Diger sürücüler siqnal verib qışqır- bağır salmışdılar...
- Xanım... Bele veziyyetde harasa gede bilmezsiz... Pis görünürsüz... - oğlan arxadan qolumdan yapışıb önüme keçmişdi...
- Çekin elinizi!!! - onsuz da, esebin boğazıma yığılmışdı...
- Bağışlayın... Amma sizi bu veziyyetde Allahın hökmüne buraxa bilmerem... Qorxmayın, menden size ziyan gelmez... Gelin, sizi gedeceyiniz yere kimi ötürüm... - oğlan çox semimi danışırdı... Mene başqa fikirle yaxınlaşmadığına and içe bilerdim... Üzerimde pul götürmediyimi xatırlayıb eve nece gedeceyimin derdine düşmüşdüm... Her gün Amin yanımda olduğu üçün yadıma düşmese, pul götürmezdim üzerimde... İndi de evden ele başla çıxmışdım ki, üzerimde bir qepiyim de yox idi... Ağzımı açmadan oğlanın ardınca addımlayıb önümde açılan arxa qapıdan maşına eyleşmişdim... Düz etmirdim... Amma bu an başqa variant düşüne bilmirdim... Beynim öz funksiyalarını dayandırmışdı... Oğlan da sükan arxasında yerini rahatlayıb maşını işe salmışdı...
- Hara gedeceksiz? - beynim yeniden olanları düşündüyünden sualı anlamayıb gözümü oğlana çevirmişdim...
- Ünvanı söyleye bilersiz? - sualı derk edib Arize xalagilin ünvanını söyleyib susmuşdum... Az sonra oğlanın maqintofona saldığı diskde seslenen musiqi menim derdimin üstüne derd qalamışdı... Röya oxuyurdu...

Sen tufanlar çağlayan sonsuz bir deniz,
Men senin qoynunda gemi...
Sen mene hamıdan eziz,
Men qaldım sene yad kimi...

Sen sevdadan xebersiz deli bir külek,
Men senin bağında gülem...
Senden ele dönüb ürek,
Çetin ki, birde men gülem...

Men sene inanıb seninem dedim,
Sen menim en zerif gülümü derdin...
Men sene ömrümü, günümü verdim,
Sen mene kederden başqa ne verdin?
Men senden bir zerre sevgi istedim,
Dedim: " Menim olsan, daha ne derdim..."
Men sene ruhumu, qelbimi

<< 1 ... 3 4 [5] 6 7 >>