bilmirdim... Hıçqırıqlara boğulduqca nefesim kesilirdi... Bu hissi yaşamaq lazımdır... Hemin an yaşadığımı tesvir etmekçün sözler kifayetsiz qalardı... Üreyim o qeder süretle atırdı ki... Ele hesab edirdim ki, indi gücü çatmayacaq bu surete ve dayandıracaq öz fealiyyetini... Derinden nefes alıb rahatlamağa çalışırdım... Alınmırdı... Her zaman güclü olan insan indi bütün qüvvemi itirmişdim... Amine olan sevgim meni gücsüzleşdirmişdi... Boğulurdum... Divarlar üzerime çökmüş kimi düşünüb boğulurdum... Otağın qapısı açılan kimi menim derinden nefes alıb- verdiyimi gören Arize xala üstüme qaçmışdı...
- Narden... Yaxşısan? Meni eşidirsen? Özünü ele al, qızım... Derinden nefes al... Bax bele... İndi ver... Men yanındayam... Vay... Yanırsan ki sen... - Arize xala elimi sıxıb üzümü sığallayırdı...
- Dayan, men sene yemek getirim... Sonra da derman at... Qızdırman yene qalxıb... Gece de sayıqlamısan... Üstüne hekim çağırmışdıq... İyne vurduqdan sonra özüne gelmisen... - demeli, burada olduğum zamandan bir gün keçib... Arize xala elimi buraxıb otaqdan çıxmışdı... Az sonra sinide buxarı göye qalxan isti şorba ile geri qayıtmışdı...
- Evvelce bu dermanı su ile iç... - sinini yatağın üzerine qoyub dermanla suyu eline alaraq ağzıma yaxınlaşdırmışdı...
- İstemirem... - udqunub qupquru olmuş dodaqlarımı gücle aralamışdım...
- Xala sene qurban... Menim xetrime... Sen bele etsen, mende ne yeyeceyem, ne de dermanlarımı içeceyem... Sen Familimin yadigarısan... Bele eridiyini gördükce üreyim dözmür... - Arize xalanın gözleri dolmuşdu... Kimise incitmeye haqqım yox idi... Hele Arize xala kimi birini üzmeye heç haqqım yox idi... Dermanı içib Arize xalanın kömekliyi ile yemek yemişdim... Yeniden onun verdiyi dermanları qebul edib başımı yastığa qoymuşdum... Ne danışmaq isteyirdim, ne de ki düşünmek... Tek arzum meni heyatın gerçeklerinden qoparan yuxu alemine qonaq getmeyim idi...
İki gün idi ki, xestelikle boğuşurdum... Arize xala qeydime qalıb menimçün elinden geleni edirdi...

<< 1 [2] 3 4 ... 6 >>