FİNAL

SON

Mezarlar arasında gözleri axtaran adı tapıb hemin mezara yaxınlaşdı. Rüfane Ismayılova! Çoxdandır gelmirdi bura.Qocalıb, yaşlannmışdı artıq.Mezarın önünde çöküb söze başladı.
-Sevdiyim, men gelmişem. Senden üzr istemeye gelmişem.Qızını çox incitdim. Artıq o senin qardaşının qızı hesab olunur. Amma men senden üzr isteyirem. Raminle Rifu ayırdım.Bilirsen ,sevdiyim, qızın sene çox benzeyir.Her onu görende sol terefim sancır. Yadıma sen düşürsen. Atan seni mene yox, başqasına vermişdi. Mense bacınla evlendim. Senden qisas almaq isteyirdim guya.Bilmirdim mecbur edibler seni.Evlendin, menim yox başqasının oldun.Illerle heyat yoldaşım başqası olsa da, üreyimde sen oldun.Qızın mene seni xatırladırdı.Gözelliyi, herekıtleri...Eyni sen..Buna göre onların izdivacına qeti şekilde narazı oldum. Amma sonralar anladım onlar bir-birilerini çox sevirmişler .Gec idi.Men onları ayırmışdım hemişelik.Bağışla, onlara bizim taleyimizi yaşatdım. İkinci Rüfaneye de ayrılıq acısı yaşatdım.Bağışla, sevdiyim.
Teymur derisi qırışmış elleri ile gözlerindeki yaşı silib mezar daşını öperek oradan uzaqlaşdı....

*** *****
-Ruf, tebrikler. 594 bal.
-Ne?Nece? Allahım şükürler olsun.
Sevincimin heddi hüdüdü yox idi. Bu gün aylar keçmişdi.Qebul imtahanını verib istediyim fakülteye qebul olmuşdum. Tebii ki de ailem Naxçıvanda oxumağıma çetinlikle razı olmuşdu. Özüm etmişdim bu seçimi.Bu şeherden çıxıb getmek ve heyatıma başqa yönden davam etmek istemişdim.Ve nehayet arzuma çatmışdım.Naxçıvan Dövlet universiteti sosial idareetme ve hüquq fakültesine qebul olmuşdum. Ailem yüksek netice toplamağıma çox şad olmuş ve menim üçün kiçik bir yığıncaq teşkil etmişdi. Keçen bu müddet erzinde Raminden bir xeber yox idi.Deyesen Genceye işinin başına dönmüşdü. Bir neçe güne ise qayıdacaqdı. Men yaşananları unutmasam da artıq qebul etmişdim ve onlar artıq menim üçün sadece keçmiş idi. Etrafımda çoxu olsada heç kesi qelbime yaxın buraxa bilmemişdim. Bezen düşünürdüm kim bilir menden sonra onun

[1] 2 3 ... 5 >>