gələr deyə dönüb ətrafıma baxdım amma yox idi.
Ramin- Hava limanına çatıb insanlar arasında Rufu axtarırdım.Amma gözümə dəymirdi.Və son anda .
-Rufa!
Ruf- Adımı eşidib ayaq saxladım.Raminin səsi idi bu.Bir-birimizə doğru addımladıq..Yaxınlaşıb əlimi tutdu.
-Elə bildim gəlməyəcəksən-gülümsədim.
-Getmə Ruf.
-Gedirəm.Xoşbəxt ol.-Əlimi əlindən ayırıb təyyarəyə doğru addımladım..Yavaş-yavaş təyyarə qalxır və bu şəhərdən uzaqlaşırdı.Bi-ixtiyar gözlərimdən bir damla yaş süzüldü .
Ramin- O getdi.Mən onu birdəfəlik itirdim.Onun olmadığı şəhərdə onun xatirələri ilə baş-başa qaldım. Özümü saxlaya bilməyib hava limanında "Rufaaaaa!" Deyə qışqırdım.

...Və onların hekayəsi bitdi!
Günel.
Vaxtında Rufaya qarşı səhvim olmuşdu mənim də.Amma o mənim dostum idi.Onu bacım qədər çox istəyirdim.Rufa həyatı haqqında hər şeyi mənlə bölüşərdi.O Ramini həqiqətən sevirdi. Mən Raminlə birlikdə olduğu ilk gündən hiss etmişdim bu sevginin sonu yoxdur.Zənnimdə yanılmamışdım.Ramini heç sevməzdim.O sevdiyinə sahib çıxa bilməmişdi.Rufanı çox incitmişdi.Bəzən isə ona haqq qazandırırdım.Rufanı daha çox incitməmək üçün onu özündən ayırmışdı. Artıq 4 il keçib ..Bu gün Ruf geri qayıdırdı.
Güzgü qarşısında özümə son dəfə nəzər yetirdikdən sonra Nişanlım Hümbətə xəbər edərək hava limanına yol almışdım...
Rufa.
Hava limanında qarşımda ailəmi və Güneli görüb sevinclə onlara doğru addımlayıb hər biri ilə görüşdüm.Çox darıxmışdım 4 il ərzində heç gəlməmişdim Bakıya. Oxuduğum yerdə iş tapıb yay tətilini də orada qalırdım.Bayramlarda ailəm mənə dəyməyə gəlmişdi.Hər kəslə görüşdükdən sonra bir an hava limanına nəzər yetirdim.Raminlə ayrıldığımız gün gəldi gözümün önünə. Başımı bulayıb acı təbəssümlə ailəmlə birlikdə oradan ayrıldım. Bu 4 ildə buralarda olmasam da baş verənlərdən xəbərim olurdu.Günel nəhayət əsl sevgisini tapıb nişanlanmışdı.Onun adına sevinirdim.Ramin isə 6 ay əvvəl Aytənlə evlənib, Moskvaya köçmüşdü.InşaAllah xoşbəxt olardı. Toy şəkillərini mənə göndərmişdi Ruslan.Şəkildən