heyatında neçesi olub.Amma bu düşünce artıq incitmirdi meni.Böyümüşdüm.Balaca , saf Ruf deyildim.Raminin meni ailesine göre atdığı bezen teselli üçün behane , bezen ise ona haqq qazandıra bilmeyeceyim bir sebeb idi.İndi anlayırdım ki , sevgi CESARET teleb edir. Demek Ramin meni sevmeyib , sadece meni keşf etmek olub arzusu. Onun indi hiss etdiklerini bilmirdim, maraqlı da gelmirdi. Ne deyim..Evvel yeniden başlamaq , geleceyimizi bir görmek kimi ümidim var idise de, artıq Raminle heç ne istemirdim. Bu qürur deyildi.Sadece qelbimi çox qırmışdı, istesem bele menim üçün evvelki ola bilmezdi. Bizim üçün daha gec idi.Belke de Qelbimin derinliklerinde ona qarşı hele de hansısa hissler vardı.Amma onlar yeniden sevmeye bes etmirdi. Peşman idim.Ikimizin de yerine peşman olurdum bezen.Bir-birimize hemişe iki qohum kimi qalsa idik daha gözel olmazdımı? Indi Niye qarşılaşmaqdan çekinek? Bu lazım idimi bize? Sahib çıxa bilecek qeder seve bilmemişdise meni niye özüne aid etmek istedi? En esası niye özünü sevdirdi? Bu suallar bir terefe.Mene maraqlı olan o peşman idimi hereketine? Bilmirdim. Onu bilirdim men onunla bağlı her şeye xett çekmişdim.Ve ondan mene bir neçe acılı-şirinli xatire ve puça çıxmış xeyallar qalmışdı.Onlar meni incitmirdiler daha. Men keçmişi bir küncde gizledib ireliye baxırdım...
Yığıncaq kiçik bir restoranda teşkil olummuşdu. Bütün qohumlar, yaxın tanışlar burada idiler. Sağlıqlar deyilib, qedehler qalxırdı.Ara-bir gözel musiqiler ifa olunur, reqs edirdik.Mense bu gün belke de son 1 ildir özümü ilk defe bu qeder xoşbext hiss edirdim.Isteyime nail olmuşdum. Bir azdan qonaqlar arasında Ramini ve ailesini görmüşdüm. Üzümdeki gülüş bir anlıq yox olsa da,üzüme saxta tebessüm bexş ederek onlara yaxınlaşıb görüşdüm. Ramine çatanda ise sadece el ile görüşüb "xoş gelmisen"le kifayetlendim. Qelbimin derinliklerinde onun ailesinden ve ondan incik olsam da biruze vermemeye çalışırdım.Olan olmuşdu. Ve men kin saxlamağı sevmirdim. Onlarla mehriban davranmağım esl qisas

<< 1 [2] 3 4 5 >>