FİNAL

SON

Məzarlar arasında gözləri axtaran adı tapıb həmin məzara yaxınlaşdı. Rüfanə Ismayılova! Çoxdandır gəlmirdi bura.Qocalıb, yaşlannmışdı artıq.Məzarın önündə çöküb sözə başladı.
-Sevdiyim, mən gəlmişəm. Səndən üzr istəməyə gəlmişəm.Qızını çox incitdim. Artıq o sənin qardaşının qızı hesab olunur. Amma mən səndən üzr istəyirəm. Raminlə Rifu ayırdım.Bilirsən ,sevdiyim, qızın sənə çox bənzəyir.Hər onu görəndə sol tərəfim sancır. Yadıma sən düşürsən. Atan səni mənə yox, başqasına vermişdi. Mənsə bacınla evləndim. Səndən qisas almaq istəyirdim guya.Bilmirdim məcbur ediblər səni.Evləndin, mənim yox başqasının oldun.Illərlə həyat yoldaşım başqası olsa da, ürəyimdə sən oldun.Qızın mənə səni xatırladırdı.Gözəlliyi, hərəkıtləri...Eyni sən..Buna görə onların izdivacına qəti şəkildə narazı oldum. Amma sonralar anladım onlar bir-birilərini çox sevirmişlər .Gec idi.Mən onları ayırmışdım həmişəlik.Bağışla, onlara bizim taleyimizi yaşatdım. İkinci Rüfanəyə də ayrılıq acısı yaşatdım.Bağışla, sevdiyim.
Teymur dərisi qırışmış əlləri ilə gözlərindəki yaşı silib məzar daşını öpərək oradan uzaqlaşdı....

*** *****
-Ruf, təbriklər. 594 bal.
-Nə?Necə? Allahım şükürlər olsun.
Sevincimin həddi hüdüdü yox idi. Bu gün aylar keçmişdi.Qəbul imtahanını verib istədiyim fakültəyə qəbul olmuşdum. Təbii ki də ailəm Naxçıvanda oxumağıma çətinliklə razı olmuşdu. Özüm etmişdim bu seçimi.Bu şəhərdən çıxıb getmək və həyatıma başqa yöndən davam etmək istəmişdim.Və nəhayət arzuma çatmışdım.Naxçıvan Dövlət universiteti sosial idarəetmə və hüquq fakültəsinə qəbul olmuşdum. Ailəm yüksək nəticə toplamağıma çox şad olmuş və mənim üçün kiçik bir yığıncaq təşkil etmişdi. Keçən bu müddət ərzində Ramindən bir xəbər yox idi.Deyəsən Gəncəyə işinin başına dönmüşdü. Bir neçə günə isə qayıdacaqdı. Mən yaşananları unutmasam da artıq qəbul etmişdim və onlar artıq mənim üçün sadəcə keçmiş idi. Ətrafımda çoxu olsada heç kəsi qəlbimə yaxın buraxa bilməmişdim. Bəzən düşünürdüm kim bilir məndən sonra onun