ç cür
inkar edə bilmərik. Lakin bir
qədər dərindən diqqət yetirdikdə
görürük ki, bütün bu
bədbəxtçiliklərə səbəb olan ən
başlıca amillərdən biri də məhz
"xəyanət"dir. Təəssüf hissi ilə
qeyd etmək lazımdır ki, xəyanət
təfəkkür tərzinə və həyatın bir
çox sahələrinə yol taparaq
ictimaiyyəti ciddi təhlükə ilə
üzləşdirir. Xəyanət, cəmiyyət
üzvləri arasında olan dostluq və
səmimiyyətə son qoyub onu özü
ilə uçuruma doğru sürükləyir.
Şəhvət hissi insanın vücudunda
tüğyan etdikdə özünə orada yer
edir və insan bu kimi hallarda ağıl
və şüuruna arxalanmaq əvəzinə
şeytani vəsvəsələrə uyub
nadanlığa boyun əyməli olur. Hər
bir insan yaşadığı mühitdə hər
şeydən əvvəl başqalarının
etimadını qazanmağa ehtiyac
duyur. Hər hansı bir tacir və
sənətkar xəyanətkar yollarla gəlir
əldə edib, bir müddət öz çirkin
işlərinin üstünü örtə bilər. Lakin
bir gün həqiqətin üzəri açılar və
ən qiymətli sərmayə olan etibar
itər və bununla da onların
şəxsiyyət və mənəviyyatına ağır
zərbə vurulmuş olar. Xain
insanlar daim iztirab və
nigarançılıq hissi keçirərlər. Hər
şeyə qarşı bədbin olar və mənfi
münasibət bəsləyərlər. Bütün
bunların səbəblərini isə onlar öz
vücudlarında axtarmalıdırlar.
Ümumi asayiş, əmin-amanlığın
bərqərar olunmasından asılıdır
və bu, heç kimdə şübhə
doğurmu. Xəyanət nəticəsində
cəmiyyətdə hökm sürən iztirab
və nigarançılıq haqq-ədaləti
ayaqlar altına atır və bu bəlaya
düçar olan hər bir millətin
məhvinə səbəb olur. Bəli, əmin-
amanlıq olmadığı bir yerdə nə
azadlıqdan, nə dostluqdan, nə də
qardaşlıq və səmimiyyətdən söz
açmaq olar. Xəyanət heç bir
məhdudiyyət bilmədən insanın
gördüyü bütün işlərə şamil olur.
Deyilən hər bir sözü, görülən hər
bir işi araşdırdıqda görürük ki,
onların hər birinin müəyyən
həddi-hüdudu vardır və insan
müəyyən olunmuş bu həddi
aşdıqda xəyanət və haqsızlıq
yoluna qədəm qoymuş olur. Dahi
şəxslərdən biri övladına nəsihət
edərək deyir: "Övladım, sən
yoxsul ol, qoy başqaları
gözlərinin qarşısında