qırılığı ilə. Qollarını ii yana açıb dedi
- Mən heç kimi işlətmirəm. Kömək istədim. O da kömək etdi. - Gözlərimi çevirib getdim.
- Əminəm elədir- Aytəni çox sevirdim. Uşaqlıq dosdum, ən yaxınım idi. Amma Səlimi də çox sevirdim, dəyər verdiyim biri idi. Sirdaşım idi. İkisinin də üzülməsini istəmirdim. Buna görə də nəsə etməli idim. Amma ilk əvvəl müzikalı yola verməli idim. Kəhvəni almayıb, bir dəfəlik Baxçaya çıxdım. Hava çox isti idi. Yaxşı ki, şort geyinmişdim. Banka getmədən əvvəl ətdrafa baxdı. Turxan, Altay və Araz üçlüsü yenə bir yerdə idi. Ümid bir neçə uşaqla gülüşərkən, Səlim sanki kiməsə dərd yanırdı. İlk əvvəl yanına getməyi düşündüm amma sonra tək qalmasının daha yaşı bir fikir olacağını düşündüm. Öz bankımıza tərəf yol aldım. Orda kimsə olmamalı idi. Çünki əsasən ora bizdın başqa heç kim getmir. Yavaşca Banka yaxınlaşdım. Arxadan at quyruğu yığılmış saşlar onsuzda olmayan kefimi daha da pozdu. Sakitcə yanına yaxınlaşıb bezmişcə soruşdum
- Nə istəyirsən Əfsun?- Məni görəndə o qədər də içdən olmayan bir şəkildə gülümsədi.
- Mən də sənin üçün darıxmışam- Bezmişcə yanına otrdum və ona yaxınlaşdım.
- Deyəcəyin nə isə varsa de. Yoxdusa rədd ol get. - dedim kobudca. Düzü mehriban olmağa çalışmırdım da. Oturduğu yerdə bağdaş quraraq daha da yayıldı.
- Müzikalda əksiklikərin olduğunu eşitdim. - gözlərim alov alaraq geri çəkildim
- Ümid edirəm müzikalimə nəsə etmək risqini göstərməyəcəksən- dedim yüngül bir təhdid edərək. Güldü. Gəl məni öldür deyən kimi, üstümdə oppan, rəqs et, ahnı oxu deyən kimi güldü.
-Səni bu məktəbdə məşhur edən iki şey var: biri mən, biri müzikal- Oturduğu yerdən qalxaraq yanıma yaxınlaşdı
-Bəlkə də məni sevmirsən Aylin. Amma ikimizin də bildiyi bir həqiqət var. Mən Əfsun Aydınam. İstəsəm səni batıra bilərəm.- Əsəblə ayağa qalxdım. Bir iki addım geri çəkilib əlini saağa sola salladı
- Bura sizin bar deyil burda dava edə bilməzsən. Əslində dəlisov bir qız kimi görünsən də, belə deyilsən. Sən sadəcə böyüməmisən. Sən hələ düz