qırılığı ile. Qollarını ii yana açıb dedi
- Men heç kimi işletmirem. Kömek istedim. O da kömek etdi. - Gözlerimi çevirib getdim.
- Eminem eledir- Ayteni çox sevirdim. Uşaqlıq dosdum, en yaxınım idi. Amma Selimi de çox sevirdim, deyer verdiyim biri idi. Sirdaşım idi. İkisinin de üzülmesini istemirdim. Buna göre de nese etmeli idim. Amma ilk evvel müzikalı yola vermeli idim. Kehveni almayıb, bir defelik Baxçaya çıxdım. Hava çox isti idi. Yaxşı ki, şort geyinmişdim. Banka getmeden evvel etdrafa baxdı. Turxan, Altay ve Araz üçlüsü yene bir yerde idi. Ümid bir neçe uşaqla gülüşerken, Selim sanki kimese derd yanırdı. İlk evvel yanına getmeyi düşündüm amma sonra tek qalmasının daha yaşı bir fikir olacağını düşündüm. Öz bankımıza teref yol aldım. Orda kimse olmamalı idi. Çünki esasen ora bizdın başqa heç kim getmir. Yavaşca Banka yaxınlaşdım. Arxadan at quyruğu yığılmış saşlar onsuzda olmayan kefimi daha da pozdu. Sakitce yanına yaxınlaşıb bezmişce soruşdum
- Ne isteyirsen Efsun?- Meni görende o qeder de içden olmayan bir şekilde gülümsedi.
- Men de senin üçün darıxmışam- Bezmişce yanına otrdum ve ona yaxınlaşdım.
- Deyeceyin ne ise varsa de. Yoxdusa redd ol get. - dedim kobudca. Düzü mehriban olmağa çalışmırdım da. Oturduğu yerde bağdaş quraraq daha da yayıldı.
- Müzikalda eksiklikerin olduğunu eşitdim. - gözlerim alov alaraq geri çekildim
- Ümid edirem müzikalime nese etmek risqini göstermeyeceksen- dedim yüngül bir tehdid ederek. Güldü. Gel meni öldür deyen kimi, üstümde oppan, reqs et, ahnı oxu deyen kimi güldü.
-Seni bu mektebde meşhur eden iki şey var: biri men, biri müzikal- Oturduğu yerden qalxaraq yanıma yaxınlaşdı
-Belke de meni sevmirsen Aylin. Amma ikimizin de bildiyi bir heqiqet var. Men Efsun Aydınam. İstesem seni batıra bilerem.- Eseble ayağa qalxdım. Bir iki addım geri çekilib elini saağa sola salladı
- Bura sizin bar deyil burda dava ede bilmezsen. Eslinde delisov bir qız kimi görünsen de, bele deyilsen. Sen sadece böyümemisen. Sen hele düz

<< 1 [2] 3 4 >>