neferden başqa Araz, Turxan ve Altay üçlüsü yene de eyni yerde idi. Tebii ki, yanlarına gedecek cesaretim yox idi. Amma onları göre bilecek bir uzaqlıqda oturdum. Telefonumu çıxarıb onunla oynayırmış kimi elesem de gözüm gülen bu üçlüde idi. Telefonumun çalmasıyla irkildim. Telefonun ekranında yazılan " Kök Baş" yazısını ve Aytenin gülen üzünü görende sevincle telefona cavab verdim.
- Eşidirem kök baş
- Şirinim- dedi bütün sevimliliyi ile- hele de esebisen mene?-sanki yanımdaymış kimi qaşlarımı çatdım.
- Söhbet Selim olanda men sene hemişe esebiyem. - Telefonun diger terefinden offlama sesi geldi.
- Neyse ne- dedi- super planım var. Mene demeden dersden qaşmısan Balam. Eybi yoxdu. Esla bele pis ola bilmerik biz. Laranın fikrini deyişdire bilmesem de men gelirem. - deyende gözüm qapiya sataşdı. Hah orda el sallayan bir kök baş...
Telefonu örtüb yanına getdim. Çox getmemişdim ki, qaçaraq yanıma gelib meni qucaqladı. Bu qıza esebleşe bilmirdim. Menim üzümü gülümsedirdi. Ellerimden tutaraq qarşıma keçdi.
- Bax bele şirinim- işare barmağını üzümde gezdirerek danışdı. - Bu üzündeki axmaq gülümsemeden hemişe isteyirem yaxşı.?
- Sağ ol ee- dedim. Sinifden götürmüş olduğunu düşündüyüm çantamı elime tutuşdurdu. Telefonumu çantamın içine salıb ona baxdım.
Bölüm sonu

Muellif Salatin Eliyeva

<< 1 2 3 [4]