Gənc qız, əl aynasında makiyajına nəzarət etdi: "Çox yaxşı, dedi". Gözəlliyindən əmin idi. Ətrafındakı kişilərin pərvanə olmasından onsuz da bilirdi gözəl olduğunu. Həyatın dadını çıxaran, rahat yaşayan biriydi.

Cib telefonu çaldığında, axşam yoldaşlarıyla hansı əyləncə yerinə gedəcəyinə qərar verməyə çalışırdı. Telefondakı nömrəyə baxdı, axtaran anası idi.
— Alo...qızım, necəsən ?
— Yaxşıyam ana. Nə oldu ?
— Sənə bir sürprizim var.
— Sürprizmi ?
— Bəli. Çox köhnə bir yoldaşım, dostum şəhərimizə gəlmiş...
— Kim ?
— Kim olduğu sürpriz. Lakin, onu sənin almanı istəyirəm.
— Mənmi ?
— Bəli, sənin iş yerinə yaxın olan parkı bilirmiş. Parka getməsini və səninlə görüşməsini söylədim. Sənin də parka gedib onu almanı istəyirəm.
— Ana, mən belə şeyləri sevmirəm, özün həll et.
— Qızım 1-2 saatlıq bir işim var. Ayrıca səni körpəliyindən tanıyan bir yoldaşım.

Səni görüncə mütləq çox sevinəcək.
— Amaaan. Yaxşı, yaxşı… Necə tanıyacağam.
— Evdən çıxarkən üzərinə geydiklərini təsvir etdim. O parkda bəzi oturaqlar gəzinti masası şəklində. Parkın kino tərəfi girişindəki ilk gəzinti masasına otur. O gəlincə səni tapacaq.
- Yaxşı ana.. Yaxşı...
— Qızım səndən hər gün mü bir şey istəyirəm ? Universiteti bitirəli, hələ də işə girəli bir faktura yatırtmağa belə göndərmədim.
— Dərhal incimə, yaxşı dedim !..
— O necə yaxşı deməksə.. Nəysə o zaman, icazə al çıx, gözlətmə. Mən də işlərimi bitirib dərhal gələcəyəm.
Gənc qız, icazə alıb çıxdı. Qısa bir gedişdən sonra parka vardı. Bu parkda daha əvvəl heç oturmadığını fərq etdi. Yoldaşlarıyla həmişə pullu, lüks əyləncə yerlərinə xərclər idi.
Anasının təsvir etdiyi, girişdəki ilk masanı tapdı, boş olan qisminə oturdu. Masanın digər tərəfində bir kəndli qadınla, kiçik qız otururdu. Onlarla eyni yerdə oturduğuna utandığını hiss etdi. "Anamın yoldaşı tez gəlsə də, bunlardan xilas olsam" deyə düşündü.
Kəndli qadın çəkinərək səsləndi:
— Bağışla qızım, bir şey soruşa bilərəmmi ?
"Qızım" deyə səslənməsi yaxşıca