Arxamı dönüb getməyə hazırlaşırdım ki, Arazın səsi qulaqlarıma doldu.
- Ehtiyatli olun. Dava eləməyin. İnanmıram ki, sizi həmişə ayıra bilən biri olsun.- Bütün sözlərində kinayə vardı. Ona dönüb gülümsədim
- Çox düşüncəlisən amma narahat olma dava edəndə, məni ayıracaq bir oduna ehtiyacım yoxdu.- Biri mənə bunları demədiyii desin. Utancımın məni ələ verməsinin qarşısını almaq üşün arxamı dönüb sürətlə uzaqlaşdım. Aytən qısa müddətdə mənə çatmışdı
- Odun, bax bundan xoşu gəldi. - deyərək lağa qoydu. Ala gözlərimlə öldürən bir baxış atsamda , o sadəcə gülürdü.
- Elə baxma gözəlim. Həqiqətən gülməli idi. - dodağımı dişləyib- biabr oldum- deyə mırıldandım. Aytəndən səs çıxmayanda heç nə demədim
Aytən çıxış qapısına gələndə durdu
- Get də- dedim durmayaraq. Canım dosdum(!) əlbətdə ki, məni durdurdu.
- Hansını istəyirsən- qaşlarımı çatdım. - nə deyirsən Aytən?- sıxıntıyla gözlərini çəkdi.
- Turxana gedən yolda hansını istıyirsın?. Altay; yaxşı oğlandı, aranız da yaaxşıdı, həm yaraşıqlıdı da- ki, o qrupda hamısı yaraşıqlıdı.- digərlərindən daha səmimi və danışqandı. Turxan var bir də amma o həmin dəqiqə başa düşər. Ən azından axmaq birinə oxşamır. Əslində sarı saçları ilə çox şirindi.. Hər nə isə. Bir də Araz kimi bir seçom var ki, onu da əldə edə biləcəyini düşünmürəm. Uşaq nə qədər yaraşıqlıdısa, o qədər də soyuqdu. Amma bir birinizə söz atmağınız filan, çox şirindi- uzun danışığın sonunda dərin bir nəfəs aldım
- qurtardı?- başını aşağı yuxarı bicliklə salladı.
- Danışığın qurtardığına sevindim Aytən. Bir də bu məsələni açma. O ki qaldı onlara. Mən o özünü bəyənmiş üçülüdən heç biri ilə sevgili olmaram.- Aytən etiraz etmək istəsə də, telefon ona mane oldu. Dodağını büzərək telefonu açdı.
- Nə istəyirsən Lara- Aytənin danışığı məni maraqlandırıd
- Baxçadayıq nə idi ki?-
- Zarafat edirsən
- Nə deyəcəyimi bilmirım. Biz çıxış qapısının yanındayıq. Tez olub gəlin. - Telefonu bağladıqdan sonra sual dolu gözlərlə ona baxdım. Üzümü ovucları arasına alıb
-