Həyat Başlarsa...
7 bölüm
- Həə neyniyirik indi?- dedi əllərimi buraxaraq.
- Sən gəlmədən əvvəl Turxanın fikrini dəyişdirməyə çalışırdım- deyə etiraf etdim
- Amma sən gəldiyinə görə bizim cluba gedərik yəqin. - dedim. Aytənin üzündə bic bir gülümsəmə əmələ gəldi.
- Onlarda gəlsin bizimlə - Gözlərim açıldı
- Ağlından nə keşırsə yaddan çıxart. Əgər bir şey eləsən Aytən Maqsudova səni Öldürərəm. - dodaq bükdü
- Sadəcə təklif edəcəyik ))- İri açılmış gözlərlə arxasından səsləndim- Aytən !!!- Hər nə qədər arxası ilə getmək istəməsəm də, Aytənin deyəcəyi şeylərdən narahat olub getdim. Qarşılarında duranda üç cüt göz bizə baxdı. Aytən ən səmimi gülümsəməsi ilə
- Salam - dedi. Altayın gözləri nə olur mənasında Aytənin arxasında duran mənə baxdı. Kobudluq olacağını düşünüb Aytənə təkrar dönüb salamlaşdı. Mən onlara fikir vermirmiş kimi davranarkən, qulaqlarım onların qulluğunda idi.
- Tanış olmaq fürsətimiz olmamışdı. Mən Aytən- Altay qısaca adını dedi. Araz və Turxanı tanış etmədi. Onsuz da lazım da deyildi. Mənim tanıdığım Aytən onların analarının qızlıq soyadlarını belə bilirdi.
- Bu havada dərs o qədər də maraqlı gəlmədi deyəsən- dedi Aytən. Etiraf etməliyəm ki, bu halı ilə çox şırın və mehriban dururdu. Amma nə Altay nə də digərləri bizimlə söhbət etməyə o qədər də maraqlı kimi görünmürdülər. Həm Araz telefonuna girmişdi belə.
- Biz bir dostu gözləyirik- dedi qısaca. Bu " rədd olun" filan demək idi, yoxsa mənə elə gəlirdi? 100% rədd olun deməyin mehribancası idi. Aytən dodağını bükdü.
- Biz cluba gedəcəkdik. Siz də gələ bilərsizmi deyə soruşmağa gəlmişdik. Amma yəqin siz dostunuzu qoyub getməzsiniz.- Həqiqətən kədərli görünürdü. Altay iç çəkib
- Təəssüf- dedi. Bu dəqiqə Aytən fikir verməsə də, ya da fikir vermək istəməsədə qovulurduq. Aytınin bu söhbəti uzadacağını bilib araya girmık hissi ilə doldum
- Əla. Sizə uğurlar. Gəl Aytən biz gedək. - Dedim. Aytənin ölümcül baxışları ilə qarşılaşanda yerimə sindim. Aytən onlara baxıb
- PFF pis oldu- dedi.