bilmezdi... Ne etse de, üreyimi milyon kez tapdalayıb keçse de, men Amini deliler kimi sevirdim... İçim axırdı onun sesini duymaqçun... Onu bir defe görmekçün neleri vermezdim... Doğrudur, üreyimde kin yaranmışdı... Amma qelbimde sevgimi üsteleyecek heç bir duyğum yox idi... Ne qeder desem de, var, yalan olardı... Gözüm durmadan etrafı gezse de, Amin gelmemişdi... Teyyare yerinden götürülene kimi ümid etmişdim... Uşaqlar tek ümid etmişdim... Gülünc seslenirdi... Amma bizi inciden insanlara duyduğumuz böyük sevginin özü ele gülünc deyildimi? İnsanın tebieti bele idi... Bizi incideni, bizim olmayanı, bize yanmayanı isteyirdik... Olanları göz ardı edib isteyirdik... Amma gec idi... Bizim yollarımız ayrılmışdı... Bir neçe saat davam eden uçuş taleyimizi haradan- haraya sovurmuşdu... Bundan sonra yaşayacaqlarımızı Allahdan savayı kimse bilmirdi...
- Qızım... Gel, ağzına bir dişdem çörek qoy... - 3 gün olurdu... Bakıya gelmeyimiz 3 gün olurdu... Amin bunu vecine almamışdı... Deliye dönürdüm... Bağışlamasam da, meni axtarsın, gelsin isteyirdim... Evf dilesin isteyirdim... Evi yerbeyer etdikden bu yana otağımdan çıxmırdım... Peşem qulaqcıqlara yüksek ses verib qemli ayrılıq mahnılarını dinlemek idi...
- Ac deyilem, xala... - hemişe adetim olub... Kefsiz olsam, boğazımdan loxma da keçmezdi... Yene eyni veziyyeti yaşayırdım...
- Qızım... Senin isteyin meni öldürmekdir? Onsuz da, size göre yaşayıram... Aida ile sen olmasaz, çoxdan ölmüşdüm... Seni anlayıram... Sevdiyini itirmek böyük derddir... Amma bele olmaz ki... Yarımcan qalmısan... - üzümü sallayıb hereketlerimden utanaraq Arize xalanı dinleyirdim... Lakin bu veziyyetim özümden asılı deyildi... Olanları, Amini xatırlayıb içimi didirdim...
- Xala, qurban olaram size... Mene göre bele danışmayın... Men yaxşıyam... Sadece, olanları hezm etmeyim zaman alacaq... Siz menim derdimi çekmeyin... - bilmirdim, ne deyim... Nece deyim...
- Xalanın çiçeyi... Men seni çox gözel başa düşürem... Men övladımı itirmişem...

<< 1 [2] 3 4 ... 6 >>