bu nömreye ve ya menim etrafımda olan insanlara yığıb narahat etmirsen!!! - sözlerimi bir nefese deyib telefonu söndürmüşdüm...
- Qızım... Men... - Arize xala çaşıb qalmışdı...
- Xala, sizlik bir şey yoxdur... Xahiş edirem ki, bir daha menim baremde onunla danışmayasız... - sözümü deyib otağıma keçmişdim... Esebleşmişdim... Meni istemeyen, arxamca gelmeyen insan lazım deyildi ki, xeberimi kimdense alsın... Merd olan qarşıma çıxıb etdiyi hereketle üzleşerdi... Yoxsa, bele uzaqdan- uzağa hamı- hamını sever... Belke, men de bu hereketimle sehve yol vermişdim... Amma içimde yığılan kini bir şekilde boşaltmağa ehtiyacım vardı... (Sabina Nur)
Yaşanan insidentin üzerinden bir hefte keçmişdi... Heç ne deyişmemişdi... Geceler ağlayıb gündüz heç ne olmayıbmış kimi davranmağa davam edirdim... Güclü olmağa çalışırdım... Aminsiz heyata alışdırırdım özümü... Alınırdı desem, yalan sayılardı... Sadece, çalışırdım... Otağımda uzanıb gözümü dolaba zillemişdim... Qapının sesine yerimde dikelib - Girin... - demişdim...
- Qızım... Danışa bilerik? - qaynatam idi... Bu zamana kimi bir kelime artıq söz kesmemişdik... Tez yerimden qalxıb qapıya yanaşmışdım... Qaynatam heç vaxt otağıma girmezdi... Bunu bildiyimden onun eyleşdiyi divanın qarşısında ayaq üste dayanmışdım...
- Keç, otur... - keçib kenardakı stulda yerimi rahatlamışdım...
- Qızım... Men bilmirem söze nece başlayım... Amma senin taleyin bele getirdi... Allahın yazısı... Bu barede nese demek mene düşmez... Özün müeyyen fikire sahib ferdsen... Hem de yaşadığını bilmeden hökm kesmek mene yaraşmaz... Sadece, men diqqet edirem ki, özüne qapanmısan... Bele olmaz... Arize de sene göre narahatdır... Buna göre de, elaqelerimi işe salıb seni .......... xestexanasında tibb bacısı vezifesine düzeltdim... 2 gün sonra işe çıxa bilersen... Eger istesen... - qaynatam üzüme baxmadan danışırdı... İnsanda ar- heya başqa olur...
- Yaxşı... Çox sağ olun... Allah min evezini versin... - menimçün bu qeder sey göstermişken yox deye

<< 1 2 3 [4] 5 6 >>