Heyat Başlarsa..

8 ci bölüm
- Nece yeni?- Ayten üzüme sen ciddisen menasında baxırdı.
- Aylin bunun necesi var atası ölübdü- axmaqca bir sual soruşduğumu bilirdim amma neyniye bilerdim. Ağlıma bir şey gelmirdi. Ümide o qedeer dayaq durmağa çalışırdım ki, ölüm yadımdan çıxmışdı. Ümid yaxşı olmasa da men çox ümidli idim. Ağlıma Ümid gelende tez Aytene baxdım.
- İndi Ümid hardadı?- mektebin qapısını gösterdi
- Odur gelirler.- Ümide baxanda kederi uzaqdan bele hiss olunurdu. Amma gözlerinde yaş yox idi.Yanımıza geldiklerinde Ümidi qucaqladım. Özümün bele çetinlikle eşitdiyim bir formada fısıldadım
- Bağışla. Bağışla meni Ümid- Menden ayrılanda ellerini saçlarının arasına aldı
- Burdan getmeliye. Xestexanaya getmeliyem. - Ayten vaxt itirmeden maşına teref getdi
- Gel seni aparım. - maşın Lara, Ümid, Selim ve aytenle dolanda mene yer qalmamışdı. Onlara mene xeber vermeklerini dedikden sonra uzqlaşdım. Bir müddet qapının qabağında axmaqva etrafa baxdıqdan sonra özümü toplayıb, çantamdan telefonumu çıxardım ve atama zeng eledim. Düzü ne deyeceyimi bilmirdim. Sadece bu deqiqe birisi ile danışmalı ve sakitleşmeli idim. Atamın telefonu bir müddet çaldıqdan sonra telekatibe danışdı. telefonu iç sıxıntısıyla bağladım. Telefonu çantaya atmadan evvel taksi çağırmaq ağlıma geldi. Yaxşı ki, taksi dayanacağı yaxın idi. Tez bir müddetde taksi gelmişdi. Telefondan Laranın mene gönderdiyi Xestexananın ünvanını sürücüye gösterdim. Daha sonra anama zeng eledim. Atamın eksine daha tez açdı telefonu.
- Sen dersde olmalı deyildin Aylin?- deqiqesine esbleşmesi mene heç de qeribe gelmedi. Ne de olsa bu menim anam idi.
- Ana, Fuad emi rehmete gedib. Xestexanaya gedirem.- sözü uzatmamaq en yaxşısı idi. Anamın bir müddet sesi kesildi
- İnanmıram - deye sakitce mırıldandı.
- Xeber vermek istedim sadece- söhbeti uzatmadan telefonu örtmek istıyirdim. Hele Laraya zeng edecekdim.
- Yaxşı sen get. Ümidi tek qoyma. Axşam eve gel. Şam eliyib ailelikle başsağlığına gederik. - dedi

[1] 2 3 4 >>