olan birini itiirmemişdik.
Ayten on üç yaşı olanda nenesini itirmişdi. Xatireler hele de yadımdadı. Deli kimi etrafa hücum edib, etrafı dağıdırdı. Onu sakitleşdirmek ele çetin olmuşdu ki, Ne qeder uzandığını hele de bilmirem. Amma bir şey var ki, onu da biz sakitleşdirmişdik. Lara, men hele Efsun da var idi o vaxtlar. İndi de Ümidi sakitleşdiren insanlar biz idik. Her ne qeder bu ağrini özümüz şexsen bilmesek de. Dosdumuzun ağrısı bizim ağrımız idi. bu her zaman bele olmuşdu. İndi de bizi tek qoymayan Ümidin yanında olacaqdıq.
Özüme geldikden sonra Ümide yaxınlaşdım. Yere çökmüş bedeninin yanına oturdum. Qollarımla perişan olmuş bedenini qucaqladım. Titreyirdi. Qışda çölde qalmış pişik balası kimi. Bir birimizi qucaqlarken qulağına fısıldadım
- Biz hemişe yanında olacağıq- ağlamağı daha da şıddetlendi. titrek sesi ile
- Bilirem- deye mırıldandı. Artıq gözümden yaşların axmasının qarşısını ala bilmirdim. Herkesin içinde ağlamaqdan zehlem gedirdi. Amma dosdu, onun bu halına dayana bilmirdim. Bir azda ele durduqdan sonra, onu qaldırıb oturacağa oturtdum. Bir müddet sonrada Ümidin emisi Qaya geldi. Ümidle bir az da durduqdan sonra cenaze ile bağlı işlerin olduğunu ve Ümidin de Evde olmasının daha yaxşı olacağını dedi. Ümid ve anası bir şey demeden razı oldular. Onsuzda ikisinin de danışacaq halı yox idi. Maşının yanına qeder olarla getdikden sonra Ümidi durdurdum
- Ümid men burdan eve getmeliyem. Anamgil meni gözleyir. Onlarla da danışacam. Axşam size geleceyik ne ise olsa mene xeber ver yaxşı? - Ümid sadece başını yellemekle qalmışdı. Maşın Gözden itenedek orda durdum. Tez bir taksi saxladıb eve geldim. Fikirleşdiyim kimi, atam eve gelmişdi ve evde bir matem havası var idi. Ümidi qucaqlayaraq axıtmadığım göz yaşlarımı atamı qucaqlayaraq axıtdım. Atam meni qucaqlayaraq alnımdan öpdü. Heç kime toxundurmadığım saçlarımı slğalladı. O saçlara ancaq atam toxuna bilerdi. Ümidi başa düşe bilirdim. Eger atama ne ise olsa, mehv olardım. Sonda nefes alışım düzelende

<< 1 2 [3] 4 >>