edib bütün eziyyetini özüm çekecekdim... Nardeni uzaqlaşdırmaqçun vasite axtarsam da, tapa bilmirdim... Sevdiyim halda dilim gelmezdi bunu tekzib etmeye... Hadiseler ele formalaşmışdı ki, başqa yola el atmışdım... Onu yaralayacağımı, bu qeder incideceyimi nezere almamışdım... Sadece, menden uzaq olsa, daha az canı yanar deye düşünmüşdüm... Mene nese olsa, nifret etdiyi halda incinmez deyirdim öz- özüme... Etdiyim sehvi bu sebebden heyata keçirmişdim... Narden baresinde melumatları alırdım... Men yaşadığım müddetde ne boşanardım, ne de onu başqa biriyle paylaşa bilerdim... Nardene olan inamım sonsuz idi... Menim heyat yoldaşım olan qadın yad kişiye ümid vermezdi... Amma uzun müddet ayrı şeherde Nardensiz qala bilmemişdim... Narden meni terk etdiyi günden evden üz döndermişdim... Her şey onu xatırladırdı... Narden Bakıda ola- ola men Peterburqda qala bilmezdim... Müalicemi Bakıda araşdırdığım hekim vasitesi ile davam etdirecekdim... Bakıda mesken salsam da, Narden bunu bilmirdi... Ne deyeydim? Hansı üzle qarşısına çıxaydım ki? Heç niyyetim de yox idi... Ancaq son günler Nardenin etrafında gördüyüm oğlan cinlerimi başıma yığmışdı... Nardenin ona başqa gözle yanaşmadığına özüm qeder emin olsam da, oğlanın hisslerini bilmirdim... Getdikce deli olmaq heddine çatmışdım... Her gün arvadımın iş yerine tanımadığım oğlan baş çekirdi... Bunu qebul edecek deyildim... Ne qeder sakit olmağa çalışsam da, içim sıxılırdı... Bir yandan bu xesteliyin meni tapması psixologiyamı pozmuşdu... Diger yandan sevdiyim qadını inciderek özümden uzaq etmeyim... Gerek savadsız, işini doğru- dürüst icra ede bilmeyen hekim meni tapaydı? Niye axı? Allah ne üçün meni bu şekilde sınağa çekirdi? Niye? Her gün yatmazdan önce eyni sualı beynimde fırlayırdım... Netice elde ede bilmirdim... Nardeni ölmeden önce yad kişi ile bölüşe bilmezdim... Deli olardım... Gec olmadan onun önüne çıxıb varlığımı hiss eletdirmeyi qerarlaşdırmışdım... Nardenin işden geleceyi saatı deqiq bilirdim... Binaya daxil olub