Heyat başlarsa...
9 cu bölüm
Yemmek süfresi nece düzeldilmişdise elece de yığıldı. Heç kimin iştahı yox idi. Şamdan sonra her kes öz otağına hazırlanmağa getdi. Üstümüzü deyişib, Ümid ve Nuran xalaya başsağlığına gedecekdik. Anam ve nenem qara don geyinmişdi. Mende qara şalvar ve üstüne ağ bir t-shirt geyindim. Çantamı alıb çıxanda. Havada sanki ölümetri vardı. Sabahın istisini indi serin meh tütmüşdü. Metem dolu üzleri külek saçlarımızla örtürdü.
Axırda maşın Ümidgilin eini yanında durmuşdu. Atam maşını dayanacaqda saxladıqdan sonra maşından düşdük. Nuran xalagilin qapısını qulluqçuları Pakize xala açdı. Başsağlığı verib içeri keçdik. İçeri keçende diqqetimi çeken Efsun deyildi. Efsun onu tanıyırdı burda olmağı normal idi. Amma Araz, Altay ve Turxanın burda ne işi vardı. Teeccübümü gizlederek Ümidin xalası Metanete yaxınlaşdım. Onu qucaqlayıb, başsağlığı verdim. Elinden geldiyi qeder gülümseyib teşekkür etdi. Anam Ümidin anası ile ağlaşırdı. Herkes oturduqdan sonra, ayaqda duran Ayten ve Laranın yanına getdim. Onlarda eyni geyinmışdi. Çox güman burdan heç getmemişdiler. Yavaşca aralarına keçıb Arazgilin burda neynediyini soruşdum.
- Ümidle tanışdılar. Aileleri evel çox yaxın imiş- dedi Ayten. Qaşlarımı şatdım Ümid bundan mene heç danışmamışdı. Amma neyse ne. İndi bunun vaxdı deyildi
- Ümid otağındadı?- Ayten başını sallayaraq he dedi. Pileleri çıxacaqdım ki, Lara meni durdurdu.
- Sabahdan beri bir şey yemedi. Biz yoxladıq amma heç ne alınmadı. Amma sen isteyirsen bir yoxla. Belke alındı. - deyende yuxarı çıxmaq yerine a.ağı metbexe endim.
Bir neçe şey hazırladıqdan sonra qaba qoydum. Yuxarı çıxacaqdım ki, Metenet xala meni çağırdı.
- Ümide aparırsan onları
- He - dedim. Kederle gülümseyib
- Boşuna eziyyet çekme. Heç ne yemir- men de onun gülümsemesine qarşılıq tebessüm etdim
- Deyesen şansımı yoxlayacam.- dedim. Daha sonra salona baxmadan yuxarı çıxdım. Qapını yavaşca döydüm. Ses gelmeyende ehtiyatla açdım qapını. İçeri girınde Ümid yataqda
Nie yazmirsiz hekayeleri???
»Sizden Gelenler
»Oxu zalına keç