şəxsiyyətinə çevrilmişdirlər. Gəlin etriaf edək ki, insan məhz ailə qurub, övlad sahibi olduqdan sonra valideynlərinin əziyyətini daha dərindən qavrayır, çətin anında isti ailə ocağına sığınaraq onlardan mənəvi dəstək alır və nəticədə ailənin nə qədər müqəddəs, önəmli olduğunun fərqinə varır. Deməli, doğru şəkildə ailə qurmaq insanları iztirablardan xilas edir.

Ötən mövzumuzda qeyd etdiyimiz kimi bəzən gənclər maddi durumlarının yaxşı olmaması üzündən ailə qurmaqdan boyun qaçırırlar. Bir daha vurğulamaq istərdim ki, heç bir səbəb, hətta yoxsulluq belə mömin bəndəni evlənməkdən çəkindirə bilməz. "Nur" sürəsinin 32-ci ayəsində deyildiyi kimi:

"Aranızda olan subay kişiləri və ərsiz qadınları, əməlisaleh kölə və kənizlərinizi evləndirin. Əgər onlar yoxsuldurlarsa, Allah öz lütfü ilə onları dövlətli edər…".

Ailə qurmaq, ev-eşik, övlad sahibi olmaq eyni zamanda insanı bir çox günahlardan, haramdan, zinadan qoruyur. Lakin ailə qurarkən seçim etmək, dünya malına aldanmamaq ən mühüm məsələlərdən biri hesab olunur. Sözsüz ki, övladın ailə qurmasında valideynin fikri önəmlidir. Hər bir ailə quran şəxs gələcəkdə günahlarla, zərərlərlə qarşılaşmamaq, peşman olmamaq üçün mütləq valideyninin gözəl təcrübələrindən, dəyərli fikirlərindən istifadə etməli, ata-anasının halallığını və məsləhətini almalıdır. İslam şəriətinə əsasən qızının ailə qurmaq məsələsində ata-ananın icazəsi şərtdir, əks halda evlənmə əsnasında oxunan əqd batil hesab olunar.

Gəncin ailə qurmasında ata-ananın rolu böyük olduğu üçün hər bir valideyn də övladının bu qərarına etinasız yanaşmamalı, mütləq vasitəçi olmalıdır. Xatırladım ki, iki şəxsin evlənməsində vasitəçi olmağın savabı böyükdür. Hətta bu barədə Əmirəlmöminin Həzrəti Əli ibn Əbu Talib (ə) buyurur:

"Ən yaxşı vasitəçilik iki nəfərin arasında vasitəçi olub onları evləndirməkdir, ta ki, Allah-Təala onları bir yerə yığsın".

Lakin təəssüf hissi ilə bir məsələyə toxunmaq istərdim ki, müasir zəmanəmizdə bəzi valideynlər övladlarının dindar