Neçə illər idi ki, dərzi işləyirdi. Balaca bir tikiş maşını, bir də balaca bir emalatxanası vardı. Gecə-gündüz əlləşib-vuruşur, ancaq qazancı bir qarın çörəyə çatırdı.
Soyuq bir qış gecəsində dərziyə dəhşətli bir faciə üz verdi. Elektrik qızdırıcısını söndürməyi unutduğu üçün emalatxanası yandı. Səhər işə gələndə artıq emalatxanadan əsər-əlamət qalmamışdı.

İndi necə olursa-olsun bir iş tapmalı idi. Bir xeyli ac-susuz gəzəndən sonra bir bankın qarşısına gəldi. Bankın yaxınlığındakı parkda oturub bir qədər dincəlmək istəyirdi. Elə bu vaxt bankın qarşısında dayanan maşından yaşlı bir adam düşdü. Üz-gözündə bir gərginlik var idi. Hiss olunurdu ki, bərk əsəbidir. Yanındakılara: "Məni rahat buraxın. Bir az tək qalmaq istəyirəm. Bəlkə bir az sakitləşdim" - dedi və bankın qarşısındakı parka üz tutdu.

Qoca dərzinin yanından keçədə dərzi qeyri-ixtiyari onun əynindəki paltoya baxdı. Bu yaşı adamın diqqətindən qaçmadı. Ürəyində: "Görəsən, ona necə kömək edə bilərəm?" - deyə fikirləşdi. Dərzinin yanına yaxınlaşıb: "Bu soyuqda parkda niyə oturmusan?" - deyə soruşdu. Sonra da: "Əgər üşüyürsənsə, paltomu sənə verə bilərəm" , - deyə əlavə etdi.

Dərzi utana-utana: " Yox, təşəkkür edirəm. Mən sadəcə olaraq paltonuzun sizin əyninizə oturmadığını düşünürdüm. Paltonuz sizi olduğunuzdan çox kök göstərir" ,- dedi. Qoca bu cavabdan çox təəccübləndi və: "Sən bunu haradan bilirsən?" - deyə soruşdu. "Mən dərziyəm" , - deyə adam cavab verdi. Qoca, "Elə isə mənimlə gəl" , - deyərək dərzini öz maşınına mindirdi.
Bu hadisə dərzinin həyatında bir dönüş nöqtəsi oldu. Sonra qoca dərziyə emalatxana açmaq üçün bir qədər pul verdi. Qoca özü də bütün paltarlarını bu dərzidən tikdirməyə başladı. Dərzi özünə yeni bir iş yeri tapdığı üçün sevinirdi. Üstəlik, bu onun öz iş yeri idi.

Qoca dərzidən öz köməyini əsirgəmir, öz dost-tanışını da onun yanına göndərirdi. Sifarişlər artdıqca dərzinin "imkanları" da artırdı. Beləcə balaca emalatxana əvvəlcə böyük bir moda evinə, sonra isə böyük bir