Heyat başlarsa...

10 bölüm
Sabah süretle yerimden qalxıb, şkafımın önüne keçdim. Jean bir şort ve çiçekli bluzumu geyindim. Sport ayaqqabılarımı ve çantamı götürüb, aşağı endim. Süfre çoxdan qurulmuşdu. Anam son olaraq çörekleri qoyub
- Sabahın xeyir canım- dedi. Anamı öpüb sabahın xeyir dedikden sonra, ayaqqabılarımı ve çantamı qapının ağzına qoydum. Öçeri girib atamı ve nenemi öpdüm. Atamın yanına oturub başımı çiynine qoydu
- Başım partlayır.- dedim. Atam meni qucaqlayıb, alnımdan öpdü.
-Neyniyeceksen bu gün
- Dersden sonra Ümidin yanına gedeceyik. Bir az kömek ederik deye fikirleşdim- dedim. Atam iç çekdi
- Yaxşı fikirleşmisiz gözelim.- dedi. Yemek yeyende hamı sessiz idi. Bu sessizliyi hemişeki kimi men pozdum.
- Dünen Nuran xalagilin evinde Efsunun yanındakı oğlanları tanıyırsız?- anam başını qaldırdı
- Bizim bezi yerlere gedende gördüyümüz adamlardı. Sadece salamımız var. Amma Nurangille çox yaxındılar.- dedi. Demeli yaxındılar he? Bes Altay ya da bir başqası bu barede bize niye demeyib? Efsunla necediler bes?
-Bes Aydın ailesinle araları necedi?- seye soruşdum. Süfrede hamı birden gerginleşdi. Atamla anam bir birine baxdı. Efsunun ya da Aydın ailesinin adı her defe keçende süfrede qeribe bir soyuqluq olurdu. Deyesen Efsunla olan davamız iki aileye de tesir etmişdi. Çünki iki ailede bir araya gelmemek üçün xüsusi bir güc serf edirdi. Eslinde bu yaxşı idi. Ailemin menim yanımda olduöunu bilmek yaxşı idi. Anam sonda cavab verdi
- Aydın ve Nurlu ailesi ortaqdı- Arazla Efsunun ailesi ortaq idi? Zaraftdı bu? Bu üç yaraşıqlı bizim qızları tanıyırdılar amma ilk defe gürmüş kimi edirdiler? Yaxşı amma niye? Hamı bir qırağa Ümid bize niye bundan danışmamışdı?
Telefonum zeng çalanda ekrana baxdım. Ekranda Aytenin üzzünü görene ayağa qalxdım.
- Yaxşı men getdim. - deyib evden çıxdım. Telefonu açıb
- Salam kök baş- dedim
- Salam- dedi- evin qabağına çatırıq. Çıx - deye davam etdi. Cavab vermeden üzüme bağladı
- Çox terbiyelisen- deye öz özüme

[1] 2 3 4 >>