mırıldandım. Çox güzləmədən Aytənin maşını qapının ağzında göründü. Maşına yaxınlaşıb arxa oturacağa oturdum. Qapını örtüb sürücü oturacağına baxanda maşını sürənin Lara olduğunu gördüm. Sərnişin oturacağına baxanda Aytəni görüb ağzım bir qarış açıldı.
- Aytən...- əllərini havaya qaldırıb
- Sus Aylin bilirəm pis görünürəm- hə. Bağışla Aytən amma pis görünməyi aşmısan.
- Bir şeylər sürtsəydin, o gözlərinin altına. Heç olmasa qaralığı itərdi, hələ o gözlərin qırmızılığından danışmıram. - Təhlükəsizlik kəmərinin icazə verdiyi qədər mənə döndü.
- Səncə çox ağıllı deyilsən Aylin. Məncə o ağıl sənə çoxdu. Səncə mən bunu fikirləşmədim. Bu ən yaxşı halıdı. Ən azından səhər yuxudan oyandığımdakından yaxşıdı. - önünə döndü
- Yaxşı niyə bu haldasan- deyə soruşdum
- Dünən gecə yox hətda bu səhər saat 5 də yatmışa ona görə- məktəbə gedənədək bu barədə danışmadıq. Lara maşını bir yerdə saxlamadan əvvəl məktəbin önündə durdu.
- Siz düşün mən maşını bir yerdə saxlayıb gəlirəm- Aytən tam enəcəkdi ki, Larayla birlikdə səsləndik. Lara məndən bir az tez davrandı
- Heç olmasa gün eynəyi filan tax
- Məncədə- deyə Laranın tərəfini tutdum. Aytən oflayaraq maşından gün eynəyini çıxartdı. Maşından enəndə məktəbdə o qədər də çox adam yox idi. Qara saçları ilə Səlimi görəndə ona səsləndim. Gülümsəyərək yanımıza gəldi
- Sabahınız xeyir qızlar. Aytən sadəcə əlini qaldıraraq salamladı. Hələ də yatırdı. Gülümsəyərək cavab verdim
- Sabahln xeyir- Səlim sıxıntıyla
- bu gün Ümidlə danışmısız?- Aytən məndən əvvəl cavab verdi
- Yox nəsə olub?- Səlim sıxıntıyla
- Yox heç nə olmayıb- dedi. Eynəyii çantamda axtararkən bir tərəfdəndə Səliə cavab verirdim
- Bu gün onu tez oyandırmaq istəmədəik- Səlim bildim mənasında başını salladı. Zibilliyə dönmüş çantamda zun müddət gün eynəyimi axtardım. Axırda tapan kimi gözümə taxıb, başımı qaldırmağımla Əfsunu görməyi bir oldu. Sıxıntıyla üzümü büzdüm
- Məktəbdən onsuzda zəhləm gedirdi, bu da əlavə səbəb oldu. - dedi arxadan gələn Lara. Hamımız