z ona baxdıq. Kinayəylə güldüm
- Məktəb birincisisən. Dərslərdə uğurlusan, heç vaxt dərsdən qaçmırsan. Amma məktəbə nifrət edirsən hə Lara?- gözlərini çevirdi
- Məktəbdən qaçmamağımın səbəbi dərsləri sevməyim deyil. Anamdı, anamı bilirsizdə necə insandı.- üçümüzdə başımızı salladıq
- Əlbətdə bilirik...- dedik. Laranın anası yaxşı qadın idi. Amma dərs barəsində çox tutucu idi. Qızını da oğlu kimi həkim etmək istəyirdi. Məktəbin həyətinə girən yaraşıqlı üçlünü görəndə, bizimkilərdən ayrılıb onların yanına getdim. Altayı çağıranda üçü də mənə baxdı
- Altay bir dəqiqə gələ bilərsən. Bir şey barədə danışmalıyıq- Altay digərlərinə baxıb əlbətdə dedi, boş bir yerə keçən kimi sözə başladım
- Ümidi tanıyırsız?- sıxıntıyla başını aşağı əydi
- Hə- inanmıram necə də rahat hə deyirdi.
- Niyə heç birimizə bir şey deməmisiz?- sıxıntıyla iç çəkdi
- Bax Aylin sən yaxşı dostsan. Amma bu məsələ bir az, yox bir az yox çox qarışıq bir məsələdi. Hal hazırda bu barədə sənə danışa bilmərəm. Ən azından bir müddət. Bağışla- dedi. İç çəkdim
- Mən bunun səbəbini taparam Altay- gülümsədi
- Görüşərik Aylin- deyib getdi. Ah Altay sən hələ Aylin Əliyevanı tanımırsan. Mən bu işi tapmamış səndən əl çəkən deyiləm. Sabaha nisbətən gün uğurlu keçmişdi. Təbii ki, arada bir Əfsuna olan baxışlarımızı saymasaq. Dərsdən sonra Ümidgilə getdik. Qapını həmişəki kimi Pakizə xala açdı.
- Xoş gəldiniz qızlar
- Xoş gördük
- Ümidin yanına gəlmişdik. Otağındadı?- Qaşlarını çatdı
- Ümidi Əfsun qızım və Araz oğlum aldı. Sizinlə görüşmədilər?- təəccüblə qızlara baxdım
- Yəx Pakizə xala görüşmədilər. Nəysə bi gedək
- Sağul qızlar
- Sağol Pakizə xala- Aytən qaşlarını çatıb ətrafa baxırdı
- Neynəmək istəyir bu qız?- Hər nə qədər bu vəziyyətdən xoşum gəlməsə də. Burdan çıxana qədər heç nə demədim. Aytən əsəblə
- Əfsun onu öz tərəfinə çəkməyə çalışır
- Yaxşı Aytən artərma. Ümidi tanıyırsan o heç vaxt insanlarda üz çevirmir. O hələ də Əfsunla yaxındı. Əfsun da onun kefini düzəltmək üçün özü ilə