ona baxdıq. Kinayeyle güldüm
- Mekteb birincisisen. Derslerde uğurlusan, heç vaxt dersden qaçmırsan. Amma mektebe nifret edirsen he Lara?- gözlerini çevirdi
- Mektebden qaçmamağımın sebebi dersleri sevmeyim deyil. Anamdı, anamı bilirsizde nece insandı.- üçümüzde başımızı salladıq
- Elbetde bilirik...- dedik. Laranın anası yaxşı qadın idi. Amma ders baresinde çox tutucu idi. Qızını da oğlu kimi hekim etmek isteyirdi. Mektebin heyetine giren yaraşıqlı üçlünü görende, bizimkilerden ayrılıb onların yanına getdim. Altayı çağıranda üçü de mene baxdı
- Altay bir deqiqe gele bilersen. Bir şey barede danışmalıyıq- Altay digerlerine baxıb elbetde dedi, boş bir yere keçen kimi söze başladım
- Ümidi tanıyırsız?- sıxıntıyla başını aşağı eydi
- He- inanmıram nece de rahat he deyirdi.
- Niye heç birimize bir şey dememisiz?- sıxıntıyla iç çekdi
- Bax Aylin sen yaxşı dostsan. Amma bu mesele bir az, yox bir az yox çox qarışıq bir meseledi. Hal hazırda bu barede sene danışa bilmerem. En azından bir müddet. Bağışla- dedi. İç çekdim
- Men bunun sebebini taparam Altay- gülümsedi
- Görüşerik Aylin- deyib getdi. Ah Altay sen hele Aylin Eliyevanı tanımırsan. Men bu işi tapmamış senden el çeken deyilem. Sabaha nisbeten gün uğurlu keçmişdi. Tebii ki, arada bir Efsuna olan baxışlarımızı saymasaq. Dersden sonra Ümidgile getdik. Qapını hemişeki kimi Pakize xala açdı.
- Xoş geldiniz qızlar
- Xoş gördük
- Ümidin yanına gelmişdik. Otağındadı?- Qaşlarını çatdı
- Ümidi Efsun qızım ve Araz oğlum aldı. Sizinle görüşmediler?- teeccüble qızlara baxdım
- Yex Pakize xala görüşmediler. Neyse bi gedek
- Sağul qızlar
- Sağol Pakize xala- Ayten qaşlarını çatıb etrafa baxırdı
- Neynemek isteyir bu qız?- Her ne qeder bu veziyyetden xoşum gelmese de. Burdan çıxana qeder heç ne demedim. Ayten eseble
- Efsun onu öz terefine çekmeye çalışır
- Yaxşı Ayten arterma. Ümidi tanıyırsan o heç vaxt insanlarda üz çevirmir. O hele de Efsunla yaxındı. Efsun da onun kefini düzeltmek üçün özü ile aparıb.

<< 1 2 [3] 4 >>