onun həyatında öz izini qoymuşdu və həmin yaradan sonra axsadığına görə ona “topal Teymur” və ya “Teymurləng” deyirdilər.

Bir dəfə yenə Teymur məğlub olub döyüş meydanından qaçır. Düşmənin təqibindən qurtulub özünə sığınacaq tapır. Dincini almaq üçün oturur. Böyük ruh düşkünlüyü içində idi. Başına gələnlər onu sarsıtmışdı. Teymur özünə söz verir ki, fatehlik iddiasını birdəfəlik başından atsın.

Bu zaman onun gözü bir tərəfdə hərəkət edən qarışqaya sataşır. Qarışqa çiyninə aldığı yükü ciddi-cəhdlə daşıyırdı. Onun yolunu bir daş parçası kəsmişdi. Qarışqa həmin daşın üstündən keçməli idi. Amma belində özündən qat-qat ağır yük daşıdığı üçün bu iş ona asanlıqla müyəssər olmurdu. Qarışqa daşın üstünə qalxmağa çalışır, amma hər dəfə sürüşüb yıxılırdı. Düz yuxarıya çıxmaq, özü də bunu çiynindəki ağır yüklə etmək çox çətin idi. Nəhayət, altmış yeddinci cəhddən sonra qarışqa öz məqsədinə çatır, yüklə birlikdə daşı adlayıb yuvasına doğru hərəkətini davam etdirir.

Bu səhnəni izləyən Teymur öz-özünə deyir: “Ey Teymur! Sən bu qarışqadan zəif deyisən! Ümidini itirmə, cəhd göstər. Ayağa qalx və növbəti məqsədinin ardınca get!”

Teymurləng deyirmiş ki, bu hadisədən sonra heç zaman ümidsizliyə qapılmadım, həmişə səbr və istiqamətlə istədiyim məqsədə doğru getdim. Bu xırda qarışqa mənə həyat dərsi verdi. Ona görə də bütün uğurlarıma və fəthlərimə görə ona