Özüm düşecem... - onu iteleyib maşından enmişdim... Amin açarla maşını kilitleyib öne keçerek binaya daxil olmuşdu... Arxasında dayanaraq lifti gözleyirdim... Elimin içi bele bu soyuq havada terlemişdi... Onun qarşısında möhkem dayanmağa çalışsam da, darıxmışdım... Çox darıxmışdım... Lifte minib beşinci mertebeye çıxaraq eve daxil olmuşduq... Gözüm heç neyi görmürdü... Başımı aşağı dikib Aminin arxasından otağa keçmişdim...
- Kimdir o? - aniden eşitdiyim sualdan nezerlerimi Aminin üzünde cemlemişdim...
- Sene qalmayıb!!! - heyecanlansam da, sesim esen deyildi...
- Bir daha soruşmayacam... Kimdir o? - Amin sualını verib qarşımda dayanaraq yuxarıdan aşağı meni süzürdü...
- Çox maraqlıdır? Bir aydır meni axtarmırsan, başın sevgiline qarışıb, indi kişileşmisen? - o qeder içimde aşıb- daşan hissler vardı ki dilime hakim ola bilmirdim...
- Sus!!! Men bilirem ki, sehv etmişem... Seni çox incitmişem... Üreyini qırmışam... Amma her şeyi senin yaxşılığınçun etmişem...
- Doğurdan? Menim yaxşılığım? Sevdiyim kişinin dilinden başqa qadının adını duymaq menim yaxşılığımdır? Heç xeberin var ki, neler çekmişem? Her gece üreyim ağrayıb!!! Sene göre olub hamısı!!! İndi niye qarşıma çıxıb hesab soruşursan? Niye? Ne deyişib? Belke, Şefeq seni istemeyib?
- Seni sevirem... - bu qeder sözlerimden sonra Amin qollarımdan tutaraq iki kelime söz söylemişdi...
- Sevirsen? Gül... - sözümü sona çatdırmamış Amin dodaqlarıma toxunub meni qucaqlayaraq öpmeye başlamışdı... Ona qarşı gelmeye, itelemeye çalışsam da, gücüm çatmırdı... Menden iki defe böyük birine çatmazdı da... Dodaqlarımı bir- birine sıxdıqca Amin daha şiddetle öpürdü... Meni qucağına qaldırıb ara vermeden öpüşüne davam etmişdi... Yumruqlarımı sıxıb onu vursam da, divanda oturub meni özüne sıxmışdı... Ona esebi olsam da, öpüşlerine daha artıq laqeyd yanaşa bilmemişdim... Dodaqlarımı aralayıb men de ona qarşılıq vermişdim... Amin bundan memnun qalıb elleri ile belimi sığallamağa başlamışdı... Bir neçe deqiqe davam eden