dehlize çıxmışdım... İşıq sayesinde metbexe gelib çıxmışdım... Amin stulda oturub başını masaya qoymuşdu...
- Ne olub? - sesime Amin başını qaldırıb üzüme baxmışdı...
- Heç ne... Başım ağrayırdı... Gedek yataq... - Aminin üzündeki narahatlıq gözümden qaçmamışdı...
- Yalan deyirsen...
- Narden... Yatmaq isteyirem... - Amin elimden tutub işığı söndürerek meni arxasından dartmağa başlamışdı... Yatağa uzanıb meni qucaqlamışdı...
- Yaxşısan?
- He... Yataq... - Aminin sözlerinden sonra bu meseleni sabah müzakire etmeye qerar verib gözlerimi qapamışdım...
Hardasa iki saat keçse de, Amin yerinde fırlanıb yata bilmirdi... Arabir nefesini derib buraxmasını eşidirdim...
- Amin... Sen yaxşı deyilsen... Haran ağrayır? - bayaqdan bu sualı neçe defe versem de, Amin ağzına su almışdı...
- Amin... Bele olmaz... Tecili yardıma yığacam... Hanı telefonun? - yerimden qalxıb işığı yandırdıqda Aminin alnının ter muncuğu ile dolub- daşdığını görüb içime qorxu düşmüşdü... İreli qaçıb elimi üzüne vurduqda qızdırması olduğunu görüb teleşlanmışdım...
- Hanı telefon? Sen yaxşı deyilsen... Bura haradır? Adresi bilmirem axı... İndi men ne edecem? Amin, qurban olum nese de... - Amin gözünü qırpıb mene baxsa da, ağzını açıb danışmırdı...
- ......................... - Amin adresi qırıq- qırıq söyledikden sonra gözlerini yumub titremeye başlamışdı... Otaqda telefonu tapmayıb metbexe qaçmışdım... Masadan telefonu götürüb tibbi yardımı yığmışdım... Adresi bildirdikden sonra masanın üzerinde duran derman qutusunu elime alıb otağa qayıtmışdım...
- Amin!!! Aç gözünü... Yatma!!! Eşidirsen? Yatma!!! - Amin göz qapaqlarını qaldırıb mene baxırdı...
- Öz hekimim... Nömre... - Aminin pıçıltılarına qulaq verib telefonun qeyd defterinden birce- birce adları axtarıb " Fuad hekim... " yazısını gören kimi "yes" düymesini sıxmışdım... Saat ve ya başqa bir şey meni maraqlandırmırdı... Hekime veziyyeti bildiren kimi mene xestexana adresi verib tibbi yardım maşınını oraya yönlendirmeyimi tapşırmışdı...