tonda cümleni qurmuşdu...
- Menimle gedirsen... - Amin önümde dayanıb sert baxışlarını üzüme zillemişdi...
- Çekil!!! - onu elimle kenar edib keçib getmek istedikde qolumdan yapışmışdı...
- Dedim ki, menimle gedirsen!!! - qolumdan tutub meni maşına doğru dartmağa başlamışdı... Yazıq Günel özüme el qatıb Amini vursa da, xeyri olmamışdı... Amin qapını açıb meni ön terefde oturdan kimi özü de sükan arxasına keçmişdi... Enmek istesem de, qolumdan tutub meni geriye oturdaraq qapıları kilitlemişdi...
- Narden... Açın qapını!!! Kömek edin!!! - yazıq Günel veziyyeti tam derk etmeyib qışqırırdı...
- Hamıya deyersiz ki, Nardeni eri apardı!!! - Amin pencereden sözünü deyib maşını yüksek süretle işe salmışdı...
- Hara aparırsan meni? Özünü ne hesab edirsen? He? Saxla maşını!!! - onun qoluna vuraraq qışqırmağa davam edirdim...
- Sus!!! Sesini başına atma!!! Onsuz da, esebiyem!!! - Amin , doğurdan da, esebi görünürdü...
- Vehşisene vehşi!!! Hediyyem de yere düşdü... Çantam da elece... Offffff...
- Zehrimar of, çor of!!! Hediyye derdine düşmüsen? O küçüye dedim ki, senden uzaq dursun!!! Görünür, ağıllanmayıb!!! - Aminin qarnının ağrısı belli olmuşdu...
- Bunun derdindesen? Sen get Şefeqi güd!!!
- Narden!!! Sen menim heyat yoldaşımsan!!! Şefeqi söydürme mene!!! Esebimi neçe vaxtdır boğazıma yığmısan, onsuz da!!!
- Cehenneme kimi esebleş!!! Mene ne? Meni eve qaytar!!! Tez ol!!! - öz dediyim sözlere lap gülmeyim gelirdi...
- Ağzını yum!!! Sakit otur!!! Danışıb başımı aparsan da, bu gün veziyyeti aydınlaşdıracağıq!!! Bu qeder!!! - Aminin qetiyyetini görüb danışmağın menasız olduğunu anlamışdım... Susub yolu izlemeye davam etmişdim... Gec- tez danışıb içimdeki kini tökecekdim... Amma bura yeri deyildi...(Sabina Nur)
Bir neçe deqiqe sonra maşın bina önünde dayanmışdı... Amin maşından enib menimçün qapını açaraq üzüme baxırdı...
- Düşmek fikrin yoxdur ki?
- Yox!!!
- Doğurdan? Onda men düşürderem... - Amin eyilen zaman ne edeceyini anlamışdım...
- Çekil!!! Özüm

<< 1 2 [3] 4 5 ... 8 >>