şortikde idi... Amma men çılpaq olduğumu indi derk etmişdim... Yerimden sıçrayıb yerdeki geyimleri telesik üzerime keçirmişdim... Tibb işçileri gelen kimi xerekle Amini aşağı salmışdılar... Maşında oturan kimi dermanı tibb işçisine teqdim edib veziyyeti bilmediyimi demişdim... Amine iyne vursalar da, başqa nese ede bilmeyeceklerini demişdiler... İçimi didirdim... O qeder qorxurdum ki... Amine nese olacağı fikri bele üreyimin sıxılmasına bes edirdi... Onu bu veziyyetde gördüyüm ilk deyildi... Amma ayrılıqdan sonra insan sevdiyinin qedrini daha artıq bilirdi... Gözümün suyunu töküb Allaha dua etmişdim yol boyunca... Xestexanaya çatıb hekimin adını deyen kimi Amini otağa almışdılar... Allaha yalvarırdım ki, pis heç ne eşitmeyim... Buna dözmezdim...
Bir neçe deqiqe keçse de, mene xeber veren olmamışdı... Axır ki içeriden çıxan hekimi görüb özüm önünü kesmişdim...(Sabina Nur)
- Necedir?
- Siz kimsiz?
- Heyat yoldaşı...
- Xanım, veziyyet heç de ürekaçan deyil... Amin bey çox sehlenkarlıq edir... Siz niye nezaret etmemisiz? Özünü soyuğa verib... Böyreyinin birini indi götürmeye mecburuq... İltihablanma baş verib... Digerini müalice edeceyik... Amma en yaxşı çıxış yolu böyrek köçürülmesidir... Yoxsa, veziyyet ele de yaxşı olmayacaq... - hekimin sözlerinden ayaqlarım yere yapışmışdı... Beynim cümleleri eşitse de, analiz ede bilmirdi... Tek anladığım Aminin ağır xeste olduğu idi... Bu da dünyamın başıma uçmasına bes edirdi... Ya onu da itirsem?..

Eziz ve hörmetli oxucularım... Her birinize teşekkür edirem... Bol- bol fikirlerinizi gözleyirem... P.s: Men müeyyen oxucularımın isteyini nezere alıb özüme yeni qrup açdım... Şeirlerimi ve köhne hekayelerimi düzelişlerle oxumaq isteyen oxucularım qrupa devetlidir... Nezerinize çatdırım ki, qrup açmağım sehife ile elaqe kesdiyim anlamına gelmez... Menim her kesle münasibetim stabil ve yaxşı şeraitde davam edir... Sadece, oxucularımla müeyyen mövzular etrafında müzakireler aparmaq, şeirlerimi paylaşmaq, hekayelerimi

<< 1 ... 5 6 [7] 8 >>