Həyat başlarsa...
11 bölüm
Kinoya baxmağa qərar verdim. Amma evdə popcorn qalmadığını görəndə fikrimi dəyişdim. Divanda oturub boş-boş bağlı olan televizora baxırdım. Nə fikirləşdiyinizi bilirəm. Amma neyləmək olar. Elə bu vaxt telefonuma mesaj gəlməsi ilə irkildim. Görəsən nə qədərdi bu vəziyyətdə yatırdım? Telefonuma baxanda mesaj Əfsundan idi. Bir şəkil göndərmişdi. Şəkildə Ümid, Əfsun, Araz və Turxan vardı. Altay çox güman şəkili çəkirdi.
- Nobel mükafatına layiq kəşf- deyə lağa qoydu iç səsim. Sizə iç səsimin nə qədər pis biri olduğunu demişdimmi? Şəkilə geri qayıdaq. Əfsun qolunu Ümidin boynuna qoymuşdu. Araz Əfsunun belini qolu ilə qucaqlamışdı. Turxan Əfsunun belinə yapışmış Arazın Boynuna qoymuşdu əlini. Təbii ki, ən önəmli yer hamısının 32 diş gülməsi idi. Ümidin üzündə nə qədər vaxtdı görmədiyim o möhtəşəm gülümsəməsi var idi. Əfsunun üzü isə Biclikdən təmizlənmişdi, saf bir gülümsəmə vardı üzündə. Turxanan gözlərindəsə mənə qarşı meydan oxuyan baxış yox idi. Xoşbəxtlik vardı. Araz isə... Araz kinayəylə gülmürdü. Həqiqi mənada gülürdü. Daha sonra Əfsunun göndərdiyi ikinci mesaja baxdım.
- Ümidin gülüşü üçün darıxmısan deyə göndərdim - üzüm düşdü. Ümidin gülməsini istəyirdim amma onu güldürənin Əfsun olması məni qısqandırmışdı. Təkcə onu yox. Araz və Turxanı da... Mənə kinayəylə baxan gözləri Əfsunun yanında həqiqi mənada gülürdü. Turxanın başqalarının yanında güldüyünü görmüşdüm. Amma Araz... Arazın bu qədər içdən güldüyünü ilk dəfə görürdüm.
- Gülməsi gözəldi. Amma ehtiyatlı ol. Xəyanətinlə bir dostluğunu da məhv etmə- çox keçmədən cavab gəldi
- Xəyanətlə maraqlanırsansa atandan soruş- qaşlarım istəmədən çatıldı. Nə demək istəyirdi bu ifritə
- Nə demək istəyirsən? Açıq de
- Şirinim bilirsən məni bu cür söhbətləri telefonda eləməyi sevmirəm. Çox maraqlanırsansa Mado cafeyə gəl.
- Saat neçədə- Normal halda onunla danışmağı sevməsəmdə atam barədə nə danışacaq araqlı idi. Əgər yerli yersiz danışsa çəkinmədən sarı saçlarından yapışacam
-