istemeden ağlamağa başladım. Bunlar düz deyildi. Atam anam bele bir şey etmezdi. Hele men " aylıq olanda... Efsunun yalanları ile atamı günahlandıracaqdım? Bu axmaqlıq idi. Göz yaşlarımı silib, sakitleşmeye çalışdım. Atam bele bir şey etmezdi. Menim atam ailesini çox sevirdi. Texminen iki saat yolda gezdikden sonra, eve getmeye başladım. Artıq Efsunun yalanlarını düşünmürdü. Efsunun yalanlarına öz anasını bele qatması yazığı gelinecek bir hal idi. Qelbi niye bu qeder daşlaşmışdı? Gözleri ne vaxtdan bele kin doludu?
Eve sessizce girende anamla nenemin söhbetine qulaq misafiri oldum.
- O qadın hele de utanmadan nece durur Nuranın evinde. Sanki erinle yatan o deyildi- bir şey dememek üçün elimi ağzıma qoydum. Ne deyirdi nenem? Anam qışqırdı
-Ana! bu mesele artıq keçmişde qaldı. Bağla artıq bu söhbeti
- Seni başa düşmürem qızım. İngilterede seni ve Aylini möhteşem bir heyat gözlediyi halda. Sen niye seni aldadan bir adamlasan
- Ana xahiş edirem...
- İlk evveller Aylin üçün bunu eliyirsen deye düşünürdüm. Atasını bir qehreman olaraq görür ve sen bunu pozmaq istemirsen. Başa düşürem. Düzgün hesab etmirdim, amma başa düşürdüm. Amma sonralar Davud deyilen o adama ümidsizce aşiq olduğunu başa düşdüm. Sen bele bir qadın deyildin qızım. Başqa bir qadından uşağı olan bir adama dözen bir qadın deyildin- bir vedre buzlu su sanki başımdan aşağı töküldüş Yerimde dondum qaldım. Tıklerim biz biz oldu. Efsun atamın uşağı idi? Daha çox döze bilmeyib gözümden yaşlar süzülerken qapıda göründüm. Anamın gözleri iri açıldı. Arxası mene dönük olan nenem dönüb mene baxdı.
- Demeli düz idi- deye fısıldadım
- Demeli atam sene heqiqeten xeyanet edib- anam süretle yanıma gelib mene toxunduğunda elini iteledim
- Toxunma mene - deye bağırdım- mene yalan dediz. Hamınız meni aldatdız! - atam teeccüble salona gelende anam da menim kimi ağlamağa başladı.
- Ne olur burda- atamın önüne keçib, bütün gücümle onu iteledim
- Sen menim qehremanım idin !- atam qollarımı tutdu
- Neynirsen
»Sizden Gelenler
»Oxu zalına keç