halətim olmurdu.Dilqəm əmi mənim arzu-istəklərimi öyrənmək üçün lap dəridən -qabiqdan çıxırdı. Amma mən...Gecələri yastığımı isladaraq barmağımı dişləyirdim. Nənəmlə yaşadığı evi qohumlardan biri kirayəyə vermişdi.
Asiyə xala məni evin yaxınlığındakı parka çıxardıb gəzdirərdi. Maraqlı əhvalatlar danışardı. Yavaş-yavaş canlanmağa başlamışdım.Kitablar, geyimlər alınırdı mənə.Kompyuter-internet vasitəsilə bilmədiyim hər şeyi öyrənirdim. Asiyə xalamla Dilqəm əmi axşamlar mənə rus dilini öyrədirdilər.
Asiyə xala musiqi üzrə bakalavr, maqistr təhsili alsa da, özünə münasib iş tapa bilməmişdi. Hər yerdə tanış və pul keçərli idi. Atası isə yardım əlini uzatmaqdan imtina etmişdi. Qızını tələsik ərə vermək istəyirdi ki, başı dinc olsun. Amma Asiyə xalanın inadkarlığı, qətiliyi onun başını əməllicə dərdə salırdı. Qardaşının yardımı ilə oxuyub bitirdi, amma işsiz qaldı. Qardaşı əsgərliyə getdiyində ona kömək edə bilməmişdi. Qayıdanda bacısının hələ tələbəlik illərindən gizli sevdiyi Dilqəmlə evlənməsini eşitdi.Dilqəm əmi Asiyə xalanın tələbə yoldaşlarından birinin qardaşı idi.Dilqəm əmi zərgar idi. Əlləri qızıl idi. Eynən qəlbi kimi.
Evə bir qonağın gəlişi ilə həyatımda önəmli dəyişiklik yaratdı.Bu-Hacı müəllim idi. Rəssam.
...
FİRUZƏ
Günlərin birində qulağıma gəlib çatan bir xəbər-Elcanın maşın qəzasında ölümü-məni elə darindən sarsıtdı ki, özümə gəlməyim üçün vaxtımı aldıqca alırdı. Universitetdə oğlanlı-qızlı hamı məndən uzaqlaşırdı.Dərsləri güclə öyrənirdim. Onun ailəsi məni günahlandırırdı.Bacısı gözyaşlı qarşıma çıxıb mənə lənətlər oxuyurdu. Qardaşının məni saf sevgi ilə sevdiyini bilirdi.Onun gözləri ilə qarşılaşmaq məni öldürüb dirildirdi.
Emalatxanamda rahatlıq tapa bilmirdim. Əlimə fırça alan kimi titrəyiş baş verirdi. Doğru=düzgün düşünə, qərar qəbul etmək iqtidarında deyildim düzü. Yerə çöküb dizlərimi qucaqlayırdım. Başımı dizlərimin üstünə qoyub səssizcə göz yaşlarımı selə çevirirdim.
Evə girən kimi özümü qapadırdım otağıma. Nənələrim qapını