gerçeyini sübut edim...
- Sen nece istesen... - cibimden telefonu çıxarıb Aygün xalanın nömresini tapmışdım... Seher hele yeni açılırdı... Amma bu mene mane olmazdı... Zeng çaldırıb telefonu qulağıma qoymuşdum...
- Alo... Oğlum... - bir neçe çağırışdan sonra Aygün xalanın yuxulu sesi eşidilmişdi...
- Alo... Amin deyil...
- Bes kimdir?
- Ne tez unutduz, Aygün xala...
- Narden?
- Beli...
- Sen... Senin ne işin var Aminin telefonunda? Oğlumu yene caynağına almısan? - Aygün xala deyesen deyişen deyildi...
- Nezerinize çatdırım ki, Amin menim heyat yoldaşımdır!!! - daha susub özümü alçaltmayacaqdım...
- Bakıya seni boşamağa getmişdi... Yene ne edib oğlumu yoldan çıxarmısan?
- Bunu Amin deyib size?
- Yox... Amma men bilirem...
- Siz sehv bilirsiz... Aminle menim aramda olanların kimese aidiyyatı yoxdur... Biz istesez ayrılarıq, istesek barışarıq... Buna bizden savayı heç kim qerar vere bilmez... - neçe zamandır beynimde dolaşan sözleri dilime getirmek mene qismet olmuşdu...
- O, menim oğlumdur... Men qarışaram... Menim ana kimi hamıdan çox haqqım var onun üzerinde... - Aygün xalanın qısqanclığı keçici deyildi... (Sabina Nur)
- Men bu mövzuları müzakire etmekçün zeng etmemişem... Amin xestedir... Bakıya gelmelisiz... İndi ................ xestexanasındayıq... Mütleq gelin... - bu sözleri bir anaya demek menimçün çetin idi... Ne qeder mene qarşı pis olsa da, Aygün xala öz oğluna aşiq bir ana sayılırdı...
- Ne dedin? Oğluma ne etmisen? Nece yeni xestedir?
- Gelib görersiz nece olduğunu... - söhbeti uzatsam, Aygün xalanın susmayacağını bilirdim... Hörmetsizlik sayılsa bele menim bu qadınla uzun- uzadı danışmaqçun sebrim yetmezdi... Ancaq dilim üze çıxdığına göre rahatlamışdım... Daha kim mene nece olsa, men de ele olacaqdım... Evveller olduğum kimi... Qardaşıma, anama sine geren Narden olacaqdım... Hörmet xatirine olsa da, dilimi lal etmeyecekdim... Ne qeder ki susmuşdum, meni ezmişdiler... Bu heyatda zeiflere yer yoxdur... Gerek dişini gösteresen...

<< 1 2 [3] 4 5 6 >>