Yoxsa, canavarlar parçalayar seni... Bunu anlamışdım...
Belke, 3 saat idi ki, Arize xala ile Günelin teselli dolu sözlerini dinleyirdim... Hekimden xeber çıxmamışdı... Qaynatam da şirniyyat torbası bile yanımıza gelib veziyyetle maraqlanmışdı... Dediyine göre Ayaz emi ona yığmışdı... Qaynatam xestexanada olduğumuzu tesdiqledikden sonra geleceklerini demişdi... Görünür, Aygün xala meni özü ile sehv salmışdı... Dediyim sözü onu incitmekçün işletdiyimi düşünmüşdü... Mecbur etseler de, boğazımdan tike keçmemişdi... Her kes şirniyyatla aclığını öldürse de, men Aminin yaxşı olduğunu bilmeden ağzıma loxma qoymazdım... Yalnızca su içib Aminden xeber gözleyirdim... Veziyyetim hamını incidirdi... Uzaqdan gelen hekimi görüb qabağına qaçmışdım...
- Hardasız neçe saatdır? Üreyimiz patlasın gerek? Necedir? - bir deqiqeye ağlıma gelen sualları sayıb tökmüşdüm...
- Siz burada yox idiz... Amin beyi yuxarı mertebedeki emeliyyat otağına apardıq... Böyreyinin birini çıxardıq... İndi ayılmasını gözleyeceyik... Emeliyyat yaxşı keçdi... Diger böyrekçün müaliceni davam etdirmek lazımdır... Allahdan ümid kesilmez... - hekimi diqqetle dinleyib emeliyyatın yaxşı keçmesine sevinmişdim...
- Hansı otaqdadır?
- Yuxarı çıxın... Soldan ikinci otaq... Amma yanında tibb bacısı var... Xeste özüne gelmeyince yanına keçmek olmaz...
- Çox sağ olun... - heç kime fikir vermeden pilleleri çıxıb otağın önüne gelmişdim... Elimi desteye atsam da, hekimin sözlerini xatırlayıb geri çekilmişdim... Arize xalagil de arxamdan gelmişdiler... Boş stul tapıb oturmuşduq... Onsuz da, xestexanada oturub üreyimi didmekden savayı heç ne etmirdim... Aminin xeste olacağı ağlımın ucundan keçmemişdi... Onu gözümde o qeder güclü bilirdim ki... Amma xestelik güclü- zeif bilmir... Allah verdiyi derde dermanı da özü gönderecekdi... Amin sağalacaqdı... Buna inanmaqdan başqa çarem yox idi...
Günorta saatlarında tibb bacısı otaqdan çıxıb Aminin ayıldığını demişdi... Menim adımı sesleyibmiş... Bütün hazırlıqlar görüldükden

<< 1 2 3 [4] 5 6 >>