Heyat başlarsa..
12 bölüm
Evden çıxdığım hardasa yarım saad olmuşdu amma hele de ağlayırdım. Laraya gederdim amma o meni atamla görüşmek üçün tekrar eve göndererdi. En yaxşısının bu olduğunu deyerdi. Aytenin ailesi ise atamla daha yaxın idi. Deqiqesine atama zeng ederdi. Hem atamın birinci baxacağı yer, Larayla Aytenin evi olacaqdı. Bexdimden bu gün Selim de evde olmayacaqdı. Ümidi ise öz problemlerimle boğmaq istemirdim. Başqa güvene bileceyim biri yox idi. Atam anamı aldatdı deye bileceyim biri yox idi. Men hüngür- hüngür ağlamağa davam edende, qabağıma bir neçe avara çıxdı.
- Gözelim kim senin xetrine deyib?- ona fikir vermeden yolumu deyişdim, amma içlerinde biri qolumu tutdu.
- Burax meni!- deye bağırdım. Amma iri eli ağzımı örtende bütün qışqırıqlarım sessizliye çevrildi.
- Dosdum bu da yaman şüven şeymiş- qarşımda duran iyrenc adam güldü
- Bunların eylencesi başqa cür olur. Fikir verme- dedi adam. qarşıma gelen adamın, nazik yerine bir tepik vurub, ağzımı tutanın elini dişleyib can halıyla qaçmağa başladım. O anda hara geldiyimi başa düşdüm. Buralar normal insanların geleceyi bir yer deyildi. Arxamdan bir el meni tutanda yene bağırdım. Tepik atanda arxamdakı adam meni qırağa atdı. Çetinlikle ayağa qalxmışdım ki, atdığı şille ile Yere yıxıldım. Qanın metal dadı ağzıma geldi. Adam mene alov fışqıran gözlerle yaxınlaşarken
- Sene eliyeceklerimi ikiye artırdın qan...- deye qışqırdı. Artıq bağırmırdım bele. Boğazım düyünlenmişdi. Tam gözlerimi bağlamışdım ki, bir qışqırıq ve yumruq sesi qulaqlarımı doldurdu.
Qorxmuş gözlerimi açmağımla o iki avaranı yumruqlayan Arazı görmeyim bir oldu. Olduğumuz yerde işıq olmamağına baxmayaraq Arazın üzünü tanımışdım. Ağzım bir qarış açıq mal mal olan bitene axarken Araz mene şille vuran adamın yaxasından tutub bağırmağa başladı.
- Eger bir de sizi bu qızın etrafinda görsem, mehv ederem! Başa düşdüz?- adam qorxuyla başını salladıqdan sonra Araz onu yere atdı. Qolumdan tutub meni qaldıranda hele de hıçqırırdım. Araz
»Sizden Gelenler
»Oxu zalına keç