adamların yanından keçende yerde qıvranan adımın qarnına tepik vurdu. Elini qolumdan elime endirerek meni ordan uzaqlaşdırdı. Ne yaşamışdım bu gün bele. Hem atamın xeyanetini öyrendim, hem de az qala iki avara terefinden tecavüz olurdum. Eger Araz gelmeseydi mene.. Düşüncesi bele iyrencdi. Mn ara vermeden ağlayarken, Araz meni durdurdu.
- Yaxşısan Aylin?- danışmadan başımı sağa sola salladım. Yaxşı deyildim. Hem de heç yaxşı deyildim. Araz meni qucaqlayanda etiraz edecek gücüm yox idi. Ellerimi beline dolayaraq ağlamağa davam etdim. Nafesim normala dönende Araz meni geri çekdi
- Seni evine aparım?- dedi. Başımı sağa sola salladım
- Olmaz eve gede bilmerem.- qaşlarını havaya qaldırdı
- Onda Lara ya da Ayten...- sözünü qurtarmağa icaze vermedim
- Başa düşmürsen atamın ilk baxacağı yer onlardı- bu defe qaşlarını çatdı
- Evden qaçdın?- Gözümden bir neçe damcı yaş süzülerken başımı yuxarı aşağı salladım. Eslinde tam qaçmış sayılmazdım. Esebl çıxmışdım. Yanıma ne pul, ne de geyinmek üçün bir şey götürmemişdim. Araz elimi tutub aparanda onu durdurdum
- Meni eve apara bilmezsen- Araz dayanmadan cavab verdi
- Bize gedirik- dedi qısaca. Etiraz edecekdim ki, gedecek bir yerimin olmadığını xatırladım. Araza güvenmekden başqa çarem yox idi. Hem bu deqiqe güvendiyim tek insan Araz idi. Arazın qara maşınına minib, tehlükesizlik kemerini bağladım ve yan pencereden ağlayaraq çöle baxdım. Araz yol boyu bir şey dememişdi. Bir binanın önünde duranda teeccüblenmeden durmadım. Arazın ailesinin varlı olduğunu bilirdim. Soylu ailesi heqiqeten üst tebeqe idi. Yaxşı amma Araz niye burda qalırdı? Maşından endikden sonra Ara elimden tutanda düşüncelerimden uaqlaşdım
- Gel- dedi qısaca. Lifte minende men hele de ağlayırdım. Araz bir ara mene baxsada, liftin qapısı açılanda qırağa baxıb menden evvel çıxdı. Men de titrek adımlarla arxasıyla getdim. Evin qapısını açanda ele de bir lüks görüntü ile qarşılaşmadım. Balaca otaqlar. Salonda qara balaca divan, televisor ve bir masa var idi.

»Sizden Gelenler
»Oxu zalına keç
