Araz işığı açıb meni özüne çevirdi. Üzümü bağlayan saçlarımı qulağımı arxasını apardı. Sebebini bilmediyim bir güvenle Arazın gözlerine baxırdım. Araın gözleri dodağımın qırağındakı yaraya sataşdı. Çox da böyüdülecek bir şey olmadığını bilirdim, ancaq qanayırdı
- O .... öldürmeliydim- dedi sert bir sesle. Baş barmağını yaranın üstüne qoydu. Gözlerime baxaraq
- Ağrıdır?- dedi
- Yox - deye cavab verdim. Amma sesiin çıxıb çıxmadığını bilmirem.
- Neynirdin orda Aylin.- deye soruşdu Araz. Ah Araz özüm de bilsem yaxşı olardı.
- Bilmirem- deye mırıldandım ve yenı bir ağlamaq krizine girdim. Araz meni qara divana oturdub, sinesine uzatdı
- Bu gün çox zibil idi- deye mırıldandım. Araz çenesini başıma qoyub
- Danışnaq isteyirsen? - fısıldayaraq
- Yox- dedim. Bunu nece danışa bilerdim. Helede ki, Araza. Biz dünene qeder bir birimize pis pis baxıb, söz atmağa çalışırdıq. İndiyse... İndiyse Araz meni sakitleşdirirdi. Her şey menasız gelirdi. Heç neye mena yükleye bilmirdim
Bölüm sonu
Muellif Salatin
»Sizden Gelenler
»Oxu zalına keç