a görmek istediyim tek insan sensen... - çox danışa bilmirdim... Nefesim daralırdı...
- Dedim axı bu söhbeti sağaldıqdan sonra edeceyik... İndi esas mesele senin evvelki sağlam halına qovuşmağındır...
- Ağlama... Yaxına gel... - sözümden sonra Narden mene doğru eyilmişdi...
- Öp meni... - bu deqiqe mene güc verecek anları yaşamağa ehtiyacım vardı... Sözlerimden sonra Narden tereddüd etmeden dodağıma öpüş qondurmuşdu... Gözünden damlayan yaş menim üzüme düşmüşdü... Sonra eli ile üzümdeki damlanı silib hemin yeri öpüb geri çekilmişdi...
- Her şey yaxşı olacaq... Sağalacaqsan... Men yanındayam... - Nardenin gücüne heyran idim... Ona yaşatdığım ezabdan sonra her şeyi kenara qoyub menim yaxşılığımçun çalışırdı... Bele qadını sevmemek olardı ki?
- Yaxşı ki varsan... - sözlerimi pıçıldayıb neçe günden sonra ilk defe gülümsemişdim...
- Sen de... - Narden elimi çevirib içinden öpmüşdü... Daha heç ne demeden otaqdan çıxmışdı... İnsanın sevdiyinin olması her şeyden önemli idi... Sevilirikse, yaşamaq isteyirik... Sevgimizi, hisslerimizi bir ömür sevdiyimiz ve bizi seven insanla bölmek isteyirik... Men de yaşamaq isteyirdim... Nardenli günleri yaşamaq isteyirdim...

Narden...
Aminin emeliyyat olunmasından iki hefteye yaxın vaxt keçmişdi... Bu günleri stress içinde keçirmişdim... Amine nese olacağından ele qorxurdum ki... Bir terefden de Aygün xala ile Şefeq esebimi oynatmışdı... Düzdür, Arize xalanın yanında meni iyneleyen olmurdu... (Sabina Nur) Amma tek qaldığım zamanlarda Aygün xala dilini udmurdu... Şefeq her gün saatlarla xestexanada bitse de, onun Amini görmesine mane olurdum... Daha evvelki ezilen Narden getmiş, yerine hamıyla anlayacağı dilde danışan biri gelmişdi... Arada rahatlanmaqçun eve getsem de, yerime Arize xalanı qoyurdum... Şefeq Arize xaladan qorxurdu... Onu gördüyüm zamanlarda yaxınıma gelmirdi... Patlasa da, çatlasa da, onu Aminle görüşdüren deyildim... Min gün otağın önünde yatsa da, qelbim yumuşalmazdı... Hekim bu gün çıxacaq müayinenin